Me të do qesh unë, me të do qaj Lotët e mi janë dhe lotët e saj Me të do bie, do ngrihem në majë Frymën e fundit me të do ta ndaj Ajo është muze e frymëzimeve t'mia Ajo është lot që rrjedh nga lumturia Ajo është dritë që më ktheu tek jeta Ylli Polar, netëve t'mia të errëta Ajo është fundi, ajo është fillimi Ajo është dhimbja, ajo është gëzimi Ajo është çelësi i lumturisë time, përgjithmonë Ndaj me të do qesh unë, me të do qaj Lotët e mi janë dhe lotët e saj Me të do bie, do ngrihem në majë Frymën e fundit me të do ta ndaj Derisa e gjeta isha në errësirë E fundit shans për mu, e fundit dritë Hala shpresa s'më kish braktis Zemër pritëm, drejt teje jam nis Por du me nejt, s'po du me ik Po du me t'pas n'ditë me borë e shi Aromë mu ngi, bashkë, deri n'pleqni A je tu m'ni? Zemra pa ty m'rrin akull, veç ti e shkrin Sa herë që t'kam afër, me ty jam plot Se m'bën mu ndi vetja Pa ty jam bosh, pa ndjenjë, i zbrazun Me ty kam me ra, me ty kam mu çu prapë Bashkë me kalu çdo sfidë e çdo hall S'kam mu dorëzu se nuk e kam n'gjak Mirë a keq gjithë ke me m'pas n'krah