जननी हो जैने वाँ जैना काली आये गोर खाली। सोची चुरेस बाली डरोंने यो नेपाली। जैना काली आये गोर खाली हाथ हाथ मा राप को बाली थाई देंचा यो नेपाली। जैना काली आये गोर खाली सोची चुरेस बाली डरोंने यो नेपाली। जैना काली आये गोर खाली हाथ हाथ मा राप को बाली थाई देंचा यो नेपाली। फुटु भरी बात मेरो रात और गतुमाली। राजु भाई साथ मेरो यो पटक जै उजाली। याउचु शीर ठाप पेर नेपाला मा पुकारी। न बस्तु है रंगा आउचु तिमी लाई शिंगारी। यो बाली जै घर घर मा हासो खुशी फुटने छा। हर यो बंगो काफ मेरो जस्तो आये नी चुतने छा। न फुलने छा सास मेरो चितु आज़े गुदने छा। बिरु आज़े फुलने छा यो बसंद को पालुआ। यो पालो मा काल्टिका महाकाली को आशिरबाद। बारास मौरी जम्किने छा देउट केवल हात मा हाप। नेपाला मा जंता रह हामी सबई को आत्म साप। देखेरा गुर्खाली डूस्मन लाई पढ़ने छा रिदाई खाप। फुगने छा शीखर मा जुक्ती हाली सबलाई दीदाई मात। नो दू, मिलेरा बीदेशी मातो चीरेरा भीरेरा काट। मा माया आउने छा सान लीएरा ज्यान दीएरा भीडने छा एस्पाली कांटी हेरा। जय मा खाली आयो गुर्खाली शोचि चुने एस्पाली धराओं देना यो नेपाली। जय मा खाली आयो गुर्खाली हाथ हाथ मा राखो बाली फाई दीचा यो नेपाली। जय मा खाली आयो गुर्खाली शोचि चुने एस्पाली धराओं देना यो नेपाली। जय मा खाली आयो गुर्खाली हाथ हाथ मा राखो बाली फाई दीचा यो नेपाली। फराई जस्तो छापती मेरो पहाट सीर टाकुरा। सगर मा था जय चीसो निधार पल्यो छा यो पाकुरा। जस्तो आये नी उंकिन ना बैरी शोची फ्याकुंला। मा हेट्छू तोड़ी छू रोखने को घाटी ना कुमला। मा बेट्छू तोड़ी ना ठेकना लाई यो जेम बैकुंचा चीनीचू। हजारो बासी विशो एक थाम राखुंला चीरफिंचू। जस्तो नी जाल बाल सबे मा खुरा। आगो बनी बोलने चू मा चीछो बनी बरब जै। विशो जुकी बोलने चा हेर नेपाल रहे चा फ़रब नाई। अरू बंदा अनुबम चा मेरो जाल धाल बनी। ना आईजा मेरो सामुखो खोली को खाल बनी। हुँचालो जै गजिने चू ४६ को साल बनी। पसारे बनी बचिन चू बाड़ी लेउने काल बनी। इनकी लाप ख्रांती ले शांती सम्हाल चानी। एकता को बल मेरो राष्ट्री अधंड़ा अखंड़ा। नेपाली इस पाली इतिहास बन दाई चा। जै मा खाली आये गोर खाली जै मा खाली आये गोर खाली। हाथ हाथ मा राखो बाली फैली चा यो नेपाली जै मा खाली आये गोर खाली।