Droga, którą idę, jest jak pierwszy własny wiersz Uczę się dopiero widzieć, świat jaki jest Uczę się dopiero świata, jaki jest Droga, którą idę biegnie śladem ludzkich spraw Szukam swego czasu, jasnych słów, prostych prawd Szukam swego czasu, jasnych słów i prawd Już tyle słońc wzeszło tylko jeden raz Już z tylu stron zapłonęły ognie gwiazd Już tyle miejsc zapomnienia pokrył kurz Wiem co to jest, lecz się nie zatrzymam już Droga, którą idę, czasem błądzi w pełni dnia Kocham, pragnę, tracę, chwytam dzień póki trwa Kocham, pragnę, tracę, chwytam dzień gdy trwa Już tyle słońc wzeszło tylko jeden raz Już z tylu stron zapłonęły ognie gwiazd Już tyle miejsc zapomnienia pokrył kurz Wiem co to jest, lecz się nie zatrzymam już Droga, którą idę, nie wybiera łatwych tras W czasie, który minie, odbić chce własny ślad W czasie, który minie, swój odbije ślad