Aínda hoxe queda xente Que sabe sentir a terra Queda aínda quen comprende Canto pode aprender dela Que no existe o silencio Todo está cheo de sons Canta o río, brúa o vento Todo fala ao teu redor E é preciso que entendas O que intúes no interior Somos parte desta terra Porque terra somos nós Somos coma o vento Que peitea a herba Gardando os segredos Dos confíns da terra Somos como as pedras Que o tempo moldea Envoltas nas néboas Dos confíns da terra Somos coma o lume Que da luz nas tebras E esperta as concencias Dos confíns da terra