U l'ëa partiu sensa ûn-a palanca L'ëa zà trent'anni, forse anche ciû U l'aia luttou pe mette i dinæ a-a banca E poèisene ancun ûn giurnu turna in zû E fäse a palassinn-a e o giardinettu Cu-o rampicante, cu-a cantinn-a e o vin A branda attaccâ AI ærboui, a ûsu lettu Pe daghe 'na schenâ séia e mattin Ma u figgiu ghe dixeiva: Nu ghe pensâ A Zena cöse ti ghe vêu turnâ? Ma se ghe penso allua mi veddu u mâ Veddu i mæ munti e a ciassa da Nunsiâ Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu Veddu a lanterna, a cava, lazzû o mêu Riveddu a séia Zena illûminâ Veddu là a Fuxe e sentu franze o mâ E allua mi pensu ancun de riturnâ A pösâ e osse duve'òu mæ madunnâ U l'ëa passou du tempu, forse troppu U figgiu u ghe disceiva: Stemmu ben Duve ti vêu andâ, papá? Pensiemmu doppu U viäggio, u má, t'é vëgio, nu cunven! Oh nu, oh nu, me sentu ancun in gamba Son stûffu e nu ne possu pròpriu ciû Son stancu de sentî señor caramba Mi vêuggiu ritornamene ancun in zû Ti t'ê nasciûo e t'æ parlou spagnollu Mi son nasciûo zeneize e nu ghe mollu Ma se ghe penso allua mi veddo u mâ Veddu i mæ monti e a ciassa da Nunsiâ Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu Veddu a lanterna, a cava e lazzû o mêu Riveddo a séia Zena illûminâ Veddo là a Fuxe e sento franze u mâ Allua mi pensu ancun de riturnâ A pösâ e osse dove'òu mæ madunnâ