Sen saber fun cara aló nunha noite de outono Onde a Lúa di: Sede benvidas No meu xardín hai unha flor para cada un E cantou unha vella alborada Coa que chamou ó vello Sol Ó mencer, todas sentíanse donas do ceo No xardín hai de abondo para todos Ata que un quixo o teu máis que o seu Ó solpor, o xardín era negro E o Sol, ó Lostrego chamou