Wraz z tysiącem innych statków wypłynęłaś w niewiadomym Ci kierunku Wiatr pchną twe marzenia w wielki żagiel zapomnienia Byłaś ciągle zagubiona w rozpędzonym szarym świecie Teraz płyniesz swoim statkiem oszukując czas i życie I oddalasz się powoli w zapomnieniu gubiąc życie Aah I posyłasz ciche prośby na niewinnych płatkach róży No i czekasz na odpowiedź, która nigdy nie nadchodzi Więc porzucasz swe marzenia tak jak zbędny życia balast Płynąc dalej swoim statkiem oszukując czas i życie I oddalasz się powoli w zapomnieniu gubiąc życie