Eran as dúas da madrugada Sobre as mesas botellas de champán con brancas garavatas de pallaso fatal. Saín á rúa silencioso e aterido con certa indignidade de bebedor tardío Camiñando baixo a chuvia percibia o inverno, nas rúas abandonadas máis alá de si mesmas. Comezaba a amencer Era o único no hotel a piques de entolecer É o blues do amencer