Belén, Ano Cero
Amancio Prada
Continúa después del anuncio
XuntéI o vento frío coa auga-neve
XuntéI a noite negra coa xiada
E vin un neno espido nun pesebre
Qué misterio máis fondo, qué aventura
O neno non querían, non querían
Gozar de outros irmáus, nin de outra axuda
Por algo estaba alí, por algo estaba
Tan lonxe da riqueza gasalleira
Tan perto da probeza desolada
Continúa después del anuncio
Por algo os pastoriños se achegaron
E si o vento pasou tan paseniño
Cantando soavemente, foi por algo
Por algo era maría unha aldeán
Cando podía sere si quixera
Primeira dama, esposa principal
Por algo era xosé un carpinteiro
De fortes, rexas máus encallecidas
Na garlopa, na trencha e no martelo
XuntéI tódolos orfos nun só berce
XuntéI as inxusticias cos aldraxes
E púxenos de ofrenda nun pesebre
¿Quén foi o que roubou o meu presente?