Corpiño Xeitoso

A                      D
¡Qué muller mais xeitosa
 A                   E            A
a que eu atopei! (A que eu atopeí!)
  A11  A

A                        D
¡Qué doces foron as verbas
A                     E          
que eu lle escoiteí! (Que eu lle 
   A
escoiteí!).
 A11  A


A                   D            
Ela ficaba na praia deitada na 
      A
area;
A                   D            
cos meus ollos abertos eu olleí 
      A
pra ela.
A                 B7
Eu lle dixen: ¡Ven!
E                A
E me dixo: ¿Qué?
A11   A   A11   A


Continues after the ad
A                       D     A
Deixame ver o teu corpo dourado
           E                       
polo sol primeiro do mes de abril.
 A

A                               D
Ergue as túas mans até que 
     A
cheguen ao ceo,
        E                        A
colle as estrelas, foron feitas pra 
ti.


A             B7              
Teu corpo xeitoso, indo sobor da 
    E
area,
            B7                  
o teu movimento e comas ondas do 
  E
mar,
               B7               
teu doce balanzo coma o vento té 
    E
leva,
                B7              
teu corpo xeitoso quer botarse a 
      E
voar.


¡Qué feitura levaba
no seu camiñar! (No seu camiñar!)
Confundin o seu paso
co meu palpitar. (Co meu palpitar).

Cando ela chamoume fun a súa beira.
Abondaba o seu corpo pra vela 
primaveira.
Eu lle dixen: ¡Ven!
E me dixo: ¿Qué?

Deixame ver o teu corpo dourado
polo sol primeiro do mes de abril.
Ergue as túas mans até que cheguen 
ao ceo,
colle as estrelas, foron feitas pra 
ti.

Teu corpo xeitoso, indo sobor da 
area,
o teu movimento e comas ondas do 
mar,
teu doce balanzo coma o vento té 
leva,
teu corpo xeitoso quer botarse a 
voar