Lotë Pendimi

Në dhomë jë mbyllur, ke ditë që qan
Dëshpërimin tënd ske me kë e ndan
Jo më unë nuk jam në shtrat më nuk të hy ngadal
Syri yt po kërkon, syrin tim që verbon
Së kupton ti pa mua nuk shikon

Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Në vëtmi mos nguro më shtrengo

Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Që të dy s’ë themi doy as një fjalë

Në dhomë jë mbyllur, ke ditë që qan
Dëshpërimin tënd ske me kë e ndan
Jo më unë nuk jam në shtrat më nuk të hy ngadal

Tani jam unë ajo që qajë
Dëshpërimin në mase jo nuk mund ta mbaj
Së nuk të kam fryma stepet do të ndal
Syri im po kërkon, syrin tënd që verbon
Së kupton së pa mua nuk shikon

Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Në vëtmi mos nguro më shtrengo

Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Që të dy s’ë themi doy as një fjalë

(Ndal) Ndal
(Në vëtmi mos nguro më shtrengo)
Ndal (Ndal)
(Që të dy s’ë themi doy as një fjalë)

Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Në vëtmi mos nguro më shtrengo

Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal
Një gabim nuk është fatal
Që të dy s’ë themi doy as një fjalë