Heiðin

Köld veröldin veit þér ei af,
varla átt þér samastað
frið engan í andartak gaf,
ekki getur sæst við það

Biðin þig vel getur borið,
býsna langt kjósir þú það
en ríst' á lappir er ljúft kemur vorið
og létt sólskín rennur í hlað

Lífið þér bíður ef leitar þú vel
leiðina greiða reynd' að sjá
veistu það þú verður heimtur úr hel
og hjartað mun lifna við þá

vikingur