De kinderen... (Style moderne)

Als pa en ma tenslotte zijn gescheiden
En beiden streven naar een nieuw geluk
Als pa nu 's middags in de club kan blijven
En zich verlost voelt van een drukkend juk
Als ma nu thee kan drinken met haar vrinden
En met haar partner slow danst bij Paulez
Als beiden weer het lieve leven proeven
Als Veuve Cliquot in parelend frappe
...........

Dan zitten 's avonds, ergens op een kamer
Bij vreemde mensen of de keukenmeid
De kinders met hun sommen en hun thema's
En met de nu voltooid verleden tijd
De meid heeft op een ongedekte tafel
De boterhammen voor hen klaar gezet
De vreemde heer bromt iets van 'welterusten!'
De vreemde dame brengt hen niet naar bed
En in de koude, kille kinderkamer
Daar fluisteren ze zachtjes met elkaar
En zus helpt kleine Jan in z'n hansopje
En legt voor morgen droge kousen klaar
Op tafel brandt een klein Verkadelichtje
"Het is hier lang zo leuk toch niet als thuis"
Zegt kleine Jan, "als ik nou straks ga slapen
Dan droom ik lekker van ons eigen huis!"
En zus vertelt hoe op het feest bij Corrie
Die jarig was en kinders vragen mocht
De eigen ma van Cor zat mee te spelen
De eigen pa van alles had gekocht
En samen liggen ze dan te bedenken
Achter een strak gespannen bedgordijn
Totdat hun stemmetjes zijn ingeslapen
Waar of hun eigen moeder toch zou zijn
.............

En pa zit ergens prettig te souperen
Of annonceert twee schoppen na een sans
Of ma glijdt in de armen van haar partner
Dwars door een droom en allerlaatste dans
"Zo aardig, kind'ren", zo causeert ma luchtig
"Ik bracht ze vroeger dikwijls zelf naar bed..."
"Och ja", zegt pa, " 't is b'roerd voor zus en broertje
Maar kind'ren, och... vier harten, jij? Doublet!"