Hüzünlü Güzel
Düþ Sokaðý Sakinleri
Aþklarým vardýr benim
Ne beni ne de mavili hüzünler güzelini anlatýr
Bir yelkovan rüzgarýdýr düþlerim
Yaþanmayan bir masalda
Güneþi hep yok olan acýlarýmla beni aldatýr
Görünen hep gece oldu gözlerimde yanan çocuða
Ölüp dirilen bedendim ben yalnýzca
Kaçtýðým köþelerde birileri bekler
Alýrlar gözyaþlarýmý
Yeni doðmuþ denizlere dökerler
Gurbet yumaklarý ördüm ellerimde kalbine dair
Bütün limanlarýn dinlenen gemilerine doðru koþtum
Her vakit
Patates ve soðuk içecek
Ne de güzel giderdi aþklar sohbetinde
Yazgýya yenilen büyük sevdalardýk yalnýzca
Bittiði yerden geri döndü masallar
Düþlerin ressamý hep mavileri arzular
Boncuklar düþer merdivenlerden
O hep boncuklarý kovalar
Deðiþen zaman mýydý
Yoksa içi boþ deðiþgenler mi olduk
Bütün aþklarým adýna hoþçakal dünya
Sen hüzünler güzeliydin
Düþlerime mavilerle girip sonra kaybolan