Dominees Preek

Eduard Jacobs

    Continúa después del anuncio

    De dominee had mooi gesproken
    Zo had men hem nog nooit gehoord
    De vrome schaar zat neergedoken
    Te luist'ren naar zijn zalvend woord
    Hij sprak van armoe en ontbering
    Die in de winter wordt geleen
    En gaf ten slotte deze lering
    Ter overpeinzing aan elkeen

    "Als gij bezoek krijgt van een arme
    Ach, weiger hem geen stukje brood
    Toon hem uw meelij en erbarmen
    En lenig toch zijn bitt're nood
    Hebt gij twee warme overjassen
    Die draagt ge allebei toch niet
    Laat hem er dus maar een van passen
    Als gij hem huiv'rend lopen ziet"

    De preek was uit, de vrome schare
    Verliet gesticht het kerkgebouw
    Bij dominees gehoor ook waren
    Zijn schoonmama en ook z'n vrouw
    "Och, och, wat kan hij prachtig spreken"
    Zei schoonmama, "die beste man
    Hij zou het hart je bijna breken
    Zo hij de armoe schild'ren kan"

    Continúa después del anuncio

    Zo keuvelden de vrouwen samen
    En kwamen blijgemoed weer thuis
    Maar toen zij aan haar woning kwamen
    Stond juist een beed'laar voor het huis
    Hij rilde over al zijn leden
    Want hij had haast geen kleren aan
    Mevrouw zei: "Vrind, wacht hier beneden
    Ik zal eens voor je kijken gaan"

    Zij kwam terug en hield op d' armen
    Een dikgevoerde winterjas
    "Hier", zei ze, "die zal u verwarmen
    Hij komt met zulke kou van pas"
    De beed'laar dankte duizend keren
    En scheen er heus verlegen mee
    Ze zei: "Je moet je niet generen
    Want dominee die heeft er twee"

    Toen dominee was thuisgekomen
    Zag hij bij schoonmama en vrouw
    De tranen in de ogen komen
    Hij vroeg wat dat beteek'nen zou
    Zijn vrouwtje kon bijna niet spreken
    Maar eind'lijk zei ze: "Beste man
    Je kunt toch ook zo prachtig preken
    Dat treft me meer dan 'k zeggen kan

    En om je een bewijs te geven
    Dat je bepaald niet had verwacht
    Je predikatie van zoeven
    Heb ik al in praktijk gebracht"
    Toen zij hem daarop uit ging leggen
    Wat zij deed voor die arme man
    Wist dominee niet wat te zeggen
    Hij stond eenvoudig paf ervan

    Hij liep de trappen op naar boven
    Hij wilde zien of 't waarheid was
    Maar toen moest hij 't wel geloven
    Het was zijn beste winterjas
    Hij trilde over al zijn vezels
    En woedend riep hij tot zijn vrouw
    "Ik preek wel voor die boeren-ezels
    Maar om de bliksem niet voor jou!"

    Información de la canción

    Composición:

    ¿Los datos están equivocados?

    Enviar revisión