På Kafe

på kafe
det er menneske-musikken
et pusterom ti meter fra trafikken
alltid i den stille dramatikken
en kort replikk
et lite blikk
en mystisk mosaikk
alltid i erotikk
du merkerdu går
på kafe
og freden lar seg senke
der det e bråk der kan du ikkje tenke
vi sitter fast i en usynlig lenke
i samtalen
en lek for menn
og kvinner av det søte liv
med hvert sitt motiv

ikkje med mas
ikkje på stas
ikkje i kalas
eller påfylla
ikkje i dress
ikkje med stress
bare møte mennesker
som lever halve livet
på kafe

på kafe
er aldri merenn rammen
men hver for seg er vi alene sammen
litt eplekjekk - men ikkje langtfra stammen
som negere
under et tre
og hver time en ny bohem
elleret nytt problem
man fyrer ikkje
på kafe
man nipper litt til vinen
man skotter litt på fetteren til studinen
for mus er mus for katten og kaninen
vi e en sekt
av dyreslekt
men så full av ånd
vi vil ha det sånn

ikkje St.Hans
ikke på dans
ikkje på utdrikningslag
eller annet ubehag
nei gi meg et ord
et vindusbord
la meg få en stor
kaffelatte
og møte mine venner
på kafe
de der som lever livet
på kafe