Ze Is Zo Doodgewoon

A  D E|A  D E|A  D E| A

[Verse 1]
A                       E    D  
  Zwijgend lapt ze alle ramen 
                    A
hangt de was op in de schuur
A                       E    
  Langzaam doet ze de cyclamen 
 D                          A
schrijft een giro voor de huur
F#m                        Bm  B
  Zachtjes haalt ze na het amen 
                     E
de kastanjes uit het vuur
C#m                     D    E  
  Van de keuken naar de kamer 
                     A
van het kastje naar de muur

[Verse 2]
A                         E   D 
En soms huilt ze wel heel even 
                       A
maar dan hoort ze buiten "mam"
A                        E   
En ze houdt haar hoofd geheven 
 D                       A
smeert een nieuwe boterham
F#m                  Bm     B   
  Op een tegeltje geschreven als
                  E
 een tijdloos telegram
C#m                         D     
  Staat van het concert des levens
E                      A
 krijgt niemand een program

Continúa después del anuncio
[Chorus]
A        D         E            
Ze is zo doodgewoon zo 
         A
fatsoenlijk doodgewoon
        F#m      C#m  D
Ze is zo  doodgewoon   zo 
      E              A   E D A
aandoenlijk doodgewoon

[Verse 3]
A                      E       D
  Hoor de torenklokken slaan al 
                   A
in de verte op het plein
A                    E     D    
Onbewust telt ze het aantal vijf
                 A
 is het onveilig sein
F#m                       Bm    
  Komt er weer een nieuwe aanval
B                           E
 strakjes als hij thuis zal zijn
C#m                    D       E
  En ze twijfelt of ze gaan zal 
                        A
 maar blijven doet zo’n pijn

[Chorus]
A        D         E            
Ze is zo doodgewoon onmiskenbaar
       A
 doodgewoon
        F#m    C#m  D    E      
Ze is zo doodgewoon  
        A    E D A
onafwendbaar doodgewoon

[Interlude]
C# | D | Dm | A | C# | D | E | E

[Verse 4]
A                        E    D 
  Ze was nog jong en onervaren 
                            A
toen hij haar meenam in zijn ford
A                         E    D
  Maar hij zegt na al die jaren 
                         A
ach je komt toch niets tekort
F#m                     Bm   
  En ze kan het niet verklaren 
 B                       E
waarom alles kleurloos wordt
C#m                  D     E    
  Ze kan uren zitten staren met 
                    A
de schillen in haar schort

[Chorus]
A        D         E            
Ze is zo doodgewoon 
         A
onverslijtbaar doodgewoon
        F#m     C#m   D    E     
Ze is zo doodgewoon zo 
  A  E D D Dm    A
onbereikbaar…