Gebroken Wit

't is stoem, den tijd die vliegt voorbij
dat telt voor mij, maar ook voor a
en als ik zien hoe da gij d'er zit
ge zijt precies een hopeke shit
dan pak ik nog maar ne cognac
en ik weet ik weur een beetje zat
ik krijg een stuk in mijne frak
omdat gij ooit mijn hart nog brak
en al is dat al lang voorbij
toch voele kik nog iet voor a

gij ziet er soms uit lak een wrak
in u versleten jogginpak
of in dieje t-shirt van De Krak
met uwen boek van Montignac
ja, mòrgen beginde gij d'er aan
maar als ge na als is recht zou staan
en ziet is daar, daar op de kast
ziet is naar dieje foto, hoe dat eht ooit was

die knappe vrouw daar neffe mij
dat waarde gij, dat waarde gij
maar dat is na allemaal weg
het is voorbij, voorgoe voorbij
en toch een beetje maquillage misschien
een beetje rood on uwe mond
en aan uw ogen een beetje zwart
een beetje blosh op uw kaken en veel op uw hart
doet dieje verslete peignoir na is af
en bijt uw nagels niemeer af

't apartement dat heeft ons kleur
uw ogen zijn gebroken wit
uw vingers van sahara-zand
deur peter stuyvesant opgebrand
en als kik dan iet vertel
in heel schoon woorden van pastel
dan schreeuwde gij een aquarel
gij luistert nooit naar wa'k vertel

gij zet u puntjes op mijn i
maar voorwa probeert 't dan is niet
misschien hebben wij dan toch nog een kans
maar nee, gij denkt altijd da'k ik maar zwans
maar al bij al, gij zijt mijn vrouw
en niet alleen zo veur de schijn
ik zou echt alles willen geven
als gij mijn maske terug kon zijn
maar gij, gij trekt het u niet aan
'k heb het verstaan
't is gedaan...