Een Allereerste Liefde

Boudewijn De Groot

    Continues after the ad

    zij was veertien en de dochter van de dominee
    en ik was even oud en ach groen als gras
    maar verbleekte toen zij mij in de ogen keek
    en mij vertelde dat haar naam Maria was
    ze heeft me naar haar kamer meegenomen
    en al haar zaligheid legde ze zomaar in mijn hand
    waar ik als jongen alleen maar van kon dromen
    maar toch voelde het als had ik mij gebrand
    ach wie heeft er niet een allereerste liefde
    die met kussen tranen zoete pijn
    ons brandde met de allereerste liefde
    en we dachten dat het altijd zo zou zijn

    zo kende zij de weg wel in de tuin der lusten
    waar op het groene gras met kussen, tranen, rode wijn
    zij het vuur in mij ontstak en even makkelijk weer bluste
    waarna wij samen rustten in de luwte van de pijn
    ik was verblind toen zij haar kinderlijk verlangen
    op een feestje stilde met een jongen uit haar klas
    hoe teder kuste zij daarna de tranen van mijn wangen
    en liet mij zo geloven dat ik haar het liefste was

    ach wie heeft er niet een allereerste liefde
    die met kussen tranen zoete pijn
    ons brandde met de allereerste liefde
    en we dachten dat het altijd zo zou zijn

    Continues after the ad

    waar anderen praten van liefde trouw en zonde
    en zaken die ons ooit verdreven uit het paradijs
    was zij gewoon zichzelf iets mooiers had ik nooit gevonden
    al betaalde ik daarvoor een hoge prijs
    soms doet men in het leven de verkeerde deuren open
    zij weet niet dat ik daar toen op de drempel heb gestaan
    haar 's ochtends met mijn beste vriend voorgoed heb weg zien lopen
    Buitenveldert Amsterdam ik ben er nooit meer teruggegaan

    toen jaren later wij elkaar maar niet vergeten konden
    hebben wij als grote mensen het nog geprobeerd
    maar wat wij zochten bij elkaar niet meer gevonden
    en ook het minnen leek het waren wij verleerd
    en zo is het en al is het lang geleden
    ik heb nog menig hete traan om haar gestort
    het is vreemd hoe scherp de pijn van het verleden
    nog zo nu en dan kan zijn als je volwassen wordt

    ach wie heeft er niet een allereerste liefde
    die met kussen tranen zoete pijn
    ons brandde met de allereerste liefde
    en we dachten dat het altijd zo zou zijn

    Song details

    Composition: Ernst Jansz

    Did you see an error?

    Enviar revisão

    Related songs