Hoogtevrees

D      D     Dsus4    Dsus4*    

  A       A7

[Verse 1]
D                   D       
Niemand te zien, de straat lag 
                Dsus4         
verlaten. Ik liep er alleen en 
    Dsus4
speelde gitaar.
   G                           
Misschien klinkt het vreemd: ik 
 G                   A       
moest componeren en buiten was 
                   A7
niemand, daarom deed ik het daar.
     D                       
Maar juist door de stilte kon 
 D                     G      
iedereen me horen. Ze gingen me 
                  G*         D*
volgen, ik was niet meer alleen.
   G                        Em
Ze waren heel aardig, zelfs wat 
                 A                 
onderdanig, en liepen te luisteren.
       A7
 Wat prachtig, zei er een.

   Bm                     A       
Ik werd vergeleken met de groten 
             G                     
der aarde. Ze zeiden ook dat het op 
A
Paul Simon leek.
      D                      D
Eerst was ik verrast, toen begon het
 te hinderen.
     F#m                      A*
Maar niemand nam aanstoot hoe kwaad 
ik ook [Interlude] keek.

[Interlude]
D      D     Dsus4    Dsus4*    

  A       A7

[Verse 2]
     D                   D        
Toen zag ik de trap, een 
                 Dsus4             
wenteltrap naar boven. En ik dacht:
        Dsus4
 die neem ik, ik moet naar de top.
      G                     G 
En terwijl ik maar doorging met 
                A                  
componeren, gevolgd door het 
      A7
groepje besteeg ik de trap.
   D                     D        
En iedereen zuchtte: wat is het 
                   G             
toch schitterend. Op iedere trede 
      G*              D*
speelt hij een nieuw akkoord.
Continúa después del anuncio
   G                       Em  
En hoe goed bedoeld ook ik wilde 
                   A               
alleen zijn maar werd afgeleid bij 
  A7
ieder woord.

   Bm                    A     
Ik ging sneller lopen terwijl ik 
                        G      
bleef spelen, maar ze bleven me 
               A
volgen, een krankzinnige race.
   D                    D
Ik keek naar beneden en dacht: ik 
moet stoppen.
       F#m                      
Straks val ik te pletter. Ik had 
A*
hoogte - [Interlude] vrees.

[Interlude]
D      D     Dsus4    Dsus4*    

  A       A7

[Verse 3]
   D                       D      
Zo gingen we verder, het publiek 
               Dsus4         
en de zanger. Betrapt bij het 
              Dsus4
schrijven van nieuw repertoire,
   G                         G 
de trap ging steeds hoger en had 
                     A             
vele bochten, maar niemand werd moe
         A7
 en ik liet ze maar.
   D                    D         
En boven gekomen zag ik tafels en 
         G                         
stoelen, wit en heel sierlijk op 
  G*            D*
een heel groot terras.
   G            Em                
En over de rand ver in de diepte 
      A                        A7
zag ik bossen en velden waar de stad
 eerst nog was.

  Bm                       A      
Genietend van de zon zaten deftige
            G                      
 mensen als op een receptie voor de
 A
 koningin.
     D                    
Maar niemand zei iets, men 
 D
glimlachte vriendelijk,
   F#m                A*
en roerde bezadigd in tonic en 
[Interlude] gin.

[Interlude]
D      D     Dsus4    Dsus4*    

  A       A7

[Verse 4]
     D              D         
Mijn moeder zei: o, is het niet 
               Dsus4               
fantastisch. Zoveel akkoorden in 
Dsus4
één enkel lied.
   G                        G     
Ik kreeg het er warm van en dacht:
                   A         
 ook dat nog. Toen zei ik: hé 
          A7
luister, zo gaat het niet.
    D                      D      
Als jullie hier blijven ga ik naar
              G                 
 beneden. Het klonk wat onaardig 
      G*         D*
maar heel zelfbewust
   G                          Em  
Ik ga door met schrijven maar dan 
                       A      
in mijn eentje, dus ik ga naar 
               A7
beneden, want daar heb ik rust.

   Bm                  A          
Ze knikten begrijpend, maar tot 
                 G              A
mijn wanhoop stond iedereen op en 
liep naar de trap.
     D                        D
Ik besloot toen te blijven en alleen
 gelaten,
        F#m                     
kwam de rust weer terug, viel de 
 A
hoogtevrees van me [Otro] af.

[Otro]
D      D     Dsus4    Dsus4*    
  A       A7
D      D     Dsus4    G*  A*   
   D*  Dsus4*  D