Mijn Ikken

Intro:
E F#m E F#m

 E
Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
Ik heb inmiddels al een aardig 
      B
reservoir
En als ik dan vraag: "He welke ik is
 eigenlijk waar"?
"Ik, ik, ik", roepen mijn ikken dan 
        E
door elkaar
         A              
En dan zwaai ik met mijn 
             B
voorzittershamer
    A                           B
Verzoek om stilte in mijn bovenkamer
        A                        
En dan geef ik met een vorstelijk 
    C#m
gebaar
     F#m                         B
Het woord aan mijn ik van negen jaar

            E
Kijk, daar loopt-ie met een gulden 
voor de kapper
Maar hij geeft zijn gulden uit aan 
       B
veterdrop
Want hij vindt: 't maar een stomme 
lul, die kapper
Wat je ook vraagt, hij knipt altijd 
            E
zo'n stekelkop
 A                               B
Kijk hem daar nou huilend op de gang
 staan
    A                            B
Hij is er weer een keertje uitgezet
   A                            
Omdat-ie, en dat was gewaagd bij 
  C#m
godsdienst heeft gevraagd
         F#m
"Pater, God die weet toch alles?"
"Dus hij weet ook wat ik wil"
"Als dat dan het geval is, heb ik 
                 B
toch geen vrije wil!"

 E
Kijk, daar bindt-ie met een 
elastiekje
Vier pennen op een rijtje naast 
   B
elkaar
Omdat-ie na moet blijven, strafwerk 
moet schrijven
Met vier pennen is hij lekker 
          E
sneller klaar
 A                               
Kijk hem daar nu eens fantastisch 
   B
scoren
 A                              
Juichend loopt ie terug over het 
   B
plein
  A                            
"Goed he, met zijn linkerbeen", 
      C#m
"Hoezo? Hij was er overheen!"
                      Bm
"Joh, hij was er helemaal niet 
overheen"
       F#
Roept hij over het plein
           Bm
"Joh, dat leek maar zo d'r overheen
                      F#
Dat komt door die keeper joh
                 B
Die is veel te klein!"

            E
Kijk, daar loopt-ie met zijn 
rood-oranje vlieger
Naar het landje waar je zo goed 
           B
vliegeren kan
Zijn vlieger klimt omhoog, nog hoger
 dan de regenboog
En dan verstuurt-ie langs de draad 
          E
een telegram
    A                          
Waarop-ie met een potlood heeft 
       B
geschreven
  A                             
"Sorry God, misschien een beetje 
  B
raar
                  A                
Maar ik wil iets hebben, wat zelfs 
                           C#m
Sinterklaas maar niet wil geven
                     F#m           
Ik wil zo graag een Lassiehond, met
                B
 van dat Lassiehaar
     F#m                   
Een Lassiehond, met van dat 
        B
Lassiehaar"

 E
Kijk, daar wordt-ie wakker in de 
winter
Hij kan even niet geloven wat ie 
 B
ziet
Moet je horen hoe ie schreeuwt: "Het
 heeft vannacht gesneeuwd!"
Moet je zien hoe snel-ie in zijn 
          E
kleren schiet
Continúa después del anuncio
 A                       
Kijk hem daar nu kwaad op 
         B
Sinterklaas zijn
           A                       
Wat-ie gekregen heeft, vindt ie 
          B
geen flikker aan
                A
Hij vindt het: 'achterlijk en stom
            C#m
Vooral die goudvis in die kom!'
            F#m               
Op zijn verlanglijst stond een 
              B
Lassie boven aan

          A                        
En in de lente gaat-ie kikkervisjes
  B
 vangen
          A                      
En in de zomer fietst-ie helemaal 
            B
naar Wassenaar
      A                            
Hij knikkert in de knikkertijd, en 
 C#m
raakt-ie dan zijn knikkers kwijt
     F#m                           
Dan huilt-ie thuis weer nieuwe bij 
   B
elkaar

          E
Ach, mijn ik van negen jaar die 
alles mee heeft
Die door zijn moeder op zijn wenken 
         B
wordt bediend
Hij snapt niet dat-ie in een 
paradijs leeft
Dat zijn vader elke dag voor hem 
    E
verdiend
           A                    
Maar het stomste van mijn ik van 
        B
negen jaar is
             A                     
Dat weet ik zeker, omdat ik hem 
   B
goed ken
      A                         
Het stomste wat-ie wil, met zijn 
   C#m
kleine vrije wil
          F#m                B
Hij wil groot zijn, net zo groot als
 ik nu ben
          F#m                B    
Hij wil groot zijn, net zo groot, 
           E F#m E F#m
als ik nu ben

 F#m                           B
Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
              F#m              
Het woord is nu aan mijn ik van 
          D
twintig jaar

G Cadd9 D/F# G
G Cadd9 D/F# G

     G
Mijn ik van twintig jaar, die denkt 
in uitroeptekens
In zwart en wit, dwars tegen alles 
Am
in
Gematigd en voorzichtig zijn, 
vindt-ie water bij de wijn
Hij wil alles of niks en niks er 
       G
tussen in
    C/G                            
En later, joh, da's voor hem allang
    D
 begonnen
             C/G                   
Hij heeft genoeg aan een 
     D
akoestische gitaar
        C/G                        
En dat later zal er trouwens later 
           Em
anders uitzien
           C/G                     
Voor 'The times they're changing', 
       D
reken maar

            G
Kijk, daar zit-ie op zijn kamer met 
zijn vrienden
Hij heeft die middag alle 
                 Am
platenzaken afgezocht
En voor het geld dat-ie op zaterdag 
verdiend heeft
De nieuwste van Bob Dylan net 
   G
gekocht
           C/G                     
Kijk, ze drinken en ze praten over 
  D
vriendschap
             C/G             
Die zal voor eeuwig zijn, 'an 
              D
everlasting song'
         C/G                       
Ze gaan nooit meer uit elkaar, 
   Em
zeker weten, reken maar
        C/G                      
En Bob Dylan zingt: 'May you stay 
          D
forever young!'
    Am                             
En Dylan zingt 'May you stay 
   G
forever young!'

     Am
Een rugzak vol met idealen, dat is 
mijn ik van twintig jaar
Dat wordt later bakzeil halen, want 
                     G Am G Am
die zak is veel te zwaar

 Am                            D
Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
              Am               
Het woord is nu aan mijn ik van 
         A  B7
dertig jaar

E   B F#m
E   B F#m

     E
Mijn ik van dertig jaar is 
teruggekomen
Van: "Zeker weten, zwart en wit" en 
           B
"Ik heb gelijk!"
Hij nuanceert met zijn verstand de 
waarheid tot een diamant
Die steeds van kleur verandert als 
           E
je anders kijkt
          A                        
Hij geeft absoluut het voordeel aan
      B
 de twijfel
      A                        
Maar soms krijgt-ie opeens zo'n 
          B
heimwee naar
          A                   C#m
Dat stompzinnige geloof in idealen
         F#m          A           
Van zijn uitgesproken ik van 
    B C#m B Abm
twintig jaar

            E
Kijk, daar kiest-ie nog een keertje 
voor de vrijheid
Maakt z'n verkering uit en zegt z'n 
        B
baantje op
Maar hij heeft veel te snel beslist,
 zich vreselijk vergist
              B       A       Abm
Hij kan geen kant met al die 
     F#m    E F#m G Abm
nieuwe vrijheid op
 A                                 
Kijk, daar wordt-ie wakker met een 
 B
kater
         A                
De grote ongebonden, vrije 
        B
twijfelaar
                A                  
Ach, kwam zijn moeder maar, met een
            C#m
 glaasje water
            F#m         A      
Ach, was-ie maar weer, maar weer 
         B
negen jaar
      F#m                          
Ach, was-ie maar weer veilig negen 
 E
jaar

          A                        
Maar mijn ik van dertig jaar, wordt
  F#m
 nooit geen negen meer
                     C#m     
Hij wordt al aangesproken met 
     F#m  E A E A
'meneer'

 E
Laatst riep ik weer mijn ikken bij 
elkaar
En toen ik weer eens vroeg "He‚ 
                       B
welke ik is eigenlijk waar?"
Zeiden mijn ikken opeens: "Zeg jij 
het maar
Jij bent de oudste, de ik van 
         E
veertig jaar!"
            A              
En toen ik zei: "Dat zou ik 
                 B
eigenlijk niet weten"
            A                    
Zeiden mijn ikken: "Da's helemaal 
       B
niet waar
             A                     
Weet je wat jij bent, joh? Je bent 
             C#m
ons niet vergeten
        F#m                      
Daarom roep je ons nog altijd bij 
    B
elkaar"

             E
Je bent die jongen met die 
rood-oranje vlieger
Die af en toe nog blij is als het 
  B
sneeuwt
             F#m
Je bent die jongen met lang haar
             Abm
Van twintig jaar, met een gitaar
           F#m                
Die af en toe nog weleens over 
             E
onrecht schreeuwt
    A                              
En soms ben je die jongen weer van 
 B
dertig
          A                   
Van: "Ik weet niet, misschien, 
             B
bekijk het maar"
              A
Je bent een dromer, een drammer, een
 twijfelaar
    C#m                         
Een ik van veertig jaar, die nog 
      F#m
geen ikje is vergeten
        F#m
En nog vaak van ons wil weten
         F#m                    
Maak ik jullie af en toe nog wel 
       E F#m E
eens waar