Aitormena
Hertzainak
No son para siempre los tiempos buenos Ez dira betiko garai onenak Al fin y al cabo, somos simples seres humanos Azken finean gizaki hutsak gara Después de la calma viene la tormenta Barearen ostean dator ekaitza No habrá una nueva primavera para nosotros Udaberri berririk ez guretzat
El tiempo avanza sin parar Denborak aurrera etengabian Y ahora ya no podemos sostener lo que fuimos Ta orain ezin eutsi izan giñena Nos hemos convertido en esclavos de la rutina Rutinaren morroiak bihurtu gara Cariño, antes que nada Laztana lehen baino Soltémonos cuanto antes Lehen aska gaitezan
Sin darnos cuenta, nos hemos vuelto algo comunes Ohartu gabe arrunt bilakatuta Sin darnos cuenta, hemos llegado al límite Ohartu gabe heldu gara mugara El mundo se nos ha venido encima Mundua jausi zaigu gainera Amor, antes que nada Maitia lehen baino Soltémonos cuanto antes Lehen aska gaitezan
No sabemos dónde está lo mejor Ez dakigu non dagoen hoberena Busquémoslo en otros lugares Bila dezagun beste lekuetan
Sí, te juro que nunca Bai, zin dagizut ez dizudala Te he dicho una mentira Inoiz gezurrik esan eta Y ten por seguro que nunca Zaude zihur ezin izango Podré olvidarte Zaitudala ahaztu inoiz
Reconozco que has sido Aitortzen dut izan zarela Lo mejor de mi vida Ene bizitzaren onena Pero ahora, amor, antes que nada Baina orain, maitia lehen baino Soltémonos cuanto antes Lehen aska gaitezan
Sí, te juro que nunca Bai, zin dagizut ez dizudala Te he dicho una mentira Inoiz gezurrik esan eta And ten por seguro que nunca Zaude zihur ezin izango Podré olvidarte Zaitudala ahaztu inoiz
Reconozco que has sido Aitortzen dut izan zarela Lo mejor de mi vida Ene bizitzaren onena Pero ahora, amor, antes que nada Baina orain, maitia lehen baino Soltémonos cuanto antes Lehen aska gaitezan