El roble arriba en la montaña Mendian gora haritza Las cabras caminan sobre la roca Ahuntzak haitzean dabiltza Traen el alma del mar Itsasoaren arimak dakar La espuma en el agua Ur gainean bitsa Quiero cantar a la vida Kantatu nahi dut bizitza Si no se me descompone la palabra Usteltzen ez bazait hitza El mundo en danza Mundua dantzan Pondría, si fuera Dios Jarriko nuke jainkoa banintza
La tristeza del País Vasco Euskal herriko tristura Costura de vestidos negros Soineko beltzen joskura Está llena de pájaros llorando Txori negartiz bete da eta Esta vacía de humor Umorez hustu da Dadme frescura Emaidazue freskura Agua de mano en mano Ura eskutik eskura Bebiendo el caldo de estrellas azules Izarren salda urdina edanda Vivo feliz Bizi naiz gustora
Poeta del pais vasco Euskal herriko poeta La trompeta en el cementerio Kanposantuko tronpeta Tañendo campanas a muerte Hil kanpaiari tiraka eta Frente al vacío Hutsari topeka Alegra la cara, guardando las penas para ti Argitu ezak kopeta penak heuretzat gordeta Creando vida cada mañana Goizero sortuz bizitza ere Ahí es en donde esta Hortxe zegok eta
El mundo no es siempre fiesta Mundua ez da beti jai Tampoco tristeza Iñoiz tristea ere bai Pero hay mil motivos Bainan badira mila motibo Para cantar feliz Kantatzeko alai Por lo contrario, a las penas que vienen Bestela datozen penai No quiero echarles más fuego Ez diet surik bota nahi Al menos, la noche en que yo muera Ni hiltzen naizen gauean behintzat Dormid tranquilos Egizue lo lasai