Obława Ii

Em            C              B7 
Obce lasy przebiegam, serce 
        Em
szarpie mi krtań,
Em       C            B7        
nie ze strachu - z wściekłości, 
    Em
z rozpaczy.
Am                 C         
Ślad po wilczych gromadach mchy 
     E7       Am
pokryły i darń,
Am               C        E7      Am
niedobitki los cierpią sobaczy.
           B7                   
Z gąszczu żaden kudłaty pysk nie 
 C
wyjrzy na krok,
           B7          C          
w ślepiach obłęd, lęk, chciwość, 
   B7
lub zdrada.
      Am                         
Na otwartych przestrzeniach dawno 
    Am
znikł wilczy trop,
          Am            C   
wilk wie dobrze, czym pachnie 
       B7
zagłada.


[Chorus]
         Em             Am
Słyszę wciąż i uszom nie wierzę,
         F#                     B7
lecz potwierdza co krok wszystko mi:
          Em                
zwierzem jesteś i żyjesz jak 
 Am
zwierzę,
          C          B7       Em
lecz nie wilki, nie wilki już wy!


[Verse 2]
 Em              C             
Myśli brat, że bezpieczny, skoro 
    B7           Em
schronił się w las,
Em        C        B7     
lecz go ściga nie Bóg - ściga 
       Em
człowiek.
 Am                C          
Śmigieł świst nad głowami, grad 
     E7        Am
pocisków i wrzask,
Am   C      E           Am
co wyrywa źrenice spod powiek.
            B7                 
Strzelców twarze pijane w drzew 
    C
koronach znad luf,
Continúa después del anuncio
        B7            C   
wrzący deszcz wystrzelonych 
     B7
ładunków.
           Am               Am
To już nie polowanie, nie obława, 
nie łów!
       Am      C         B7
To planowe niszczenie gatunku!


[Chorus]
            Em                Am
Z rąk w mundurach, z helikopterów
   F#                   B7
maszynowa broń wbija we łby
        Em                Am
czarne kule i wrzask oficerów:
        C          B7        Em
wy nie wilki, nie wilki już wy!


[Verse 3]
Em                   C           
Kto nie popadł w szaleństwo, kto 
       B7        Em
nie poszedł pod strzał,
 Em       C        B7         Em
jeszcze biegnie, klucząc po norach,
 Am               C           
lecz już nie ma kryjówek, które 
   E7          Am
miał, które znał,
Am           C      E7        Am
wszędzie wściekła wywęszy go sfora.
     B7                       C
I pomyśleć, że kiedyś ją traktował 
jak łup,
        B7     C             B7
który niewart wilczych był kłów.
           Am                  Am
Dziś krewniaka swym panom zawloką do
 stóp,
         Am        C           B7
lub rozszarpią na rozkaz bez słów.


[Chorus]
         Em                   
Bo kto biegnie - zginie dziś w 
   Am
biegu,
       F#                    B7
a kto stanął - padnie gdzie stał!
           Em                 Am
Krwią w panice piszemy na śniegu:
        C          B7         Em
my nie wilki, my mięso na strzał!


[Verse 4]
Em             C                
Ten skowycze trafiony, tamten 
B7       Em
skomli na wznak.
Em      C           B7         Em
Cóż ja sam? Nic tu zrobić nie mogę.
Am                    C    
Niech się zdarzy, co musi się 
    E7        Am
zdarzyć i tak,
Am      C      E7          Am
kiedy pocisk zabiegnie mi drogę.
       B7                   C
Starą ranę na karku rozszarpuje do 
krwi,
     B7          C           B7
ale póki wilk krwawi - wilk żyw!
         Am                        
Więc to jeszcze nie śmierć - śmierć
       Am
 ostrzejsze ma kły!
          Am               C      
Nie mój tryumf, lecz zwycięstwo - 
     B7
nie ich!


[Otro]
         Em                   Am
Na nic skowyt we wrzawie i skarga.
       F#                  B7
Póki w żyłach starczy mi krwi,
           Em              Am
pierwszy bratu skoczę do gardła,
       C          B7        Em
gdy zawyje - nie wilki już my!