Que bonic!
La Ludwig Band
Qué bonito es oír tu voz Que bonic és sentir la teva veu Aunque sea por decir adiós Encara que sigui per dir adeu Cuando oscurece y todo el mundo vuelve a su casa Quan es fa fosc i tothom torna a casa seu Qué bonito es cuando dices mi nombre Que bonic és quan dius el meu nom Ni rápido ni lento ni no sé cómo Ni ràpid ni lent ni no sé com Pero tan diferente a cómo me lo dice todo el mundo Però tan diferent de com me'l diu tothom
Y qué bonito es todo lo que me cuentas I que bonic és tot el que m'expliques De lo que vas haciendo por aquí Del que vas fent per aquí De cómo ocupas tus días De com ocupes els teus dies O sobre aquellas tonterías O sobre aquelles tonteries Que nos hacen reír a ti ya mí Que ens fan riure a tu i a mi
Qué bonito es decirte hasta mañana Que bonic és dir-te fins demà Sin dejarte de mirar Sense deixar-te de mirar Hasta que no conseguimos soltarnos la mano Fins que no aconseguim deixar-nos anar la mà Y qué bonito es cuando dices buenas noches I que bonic és quan dius bona nit Tomándome aún de un dedo Agafant-me encara d'un dit Pensando en todo lo que pensamos que no nos hemos dicho Pensant en tot el que pensem que no ens hem dit
Y qué bonitas son las historias I que boniques que són les històries De los malos días y los buenos Dels dies dolents i els bons Y cuando llego a casa pienso en ello I quan arribo a casa hi penso Y sin querer ya empiezo I sense voler ja començo A convertirlas en canciones A convertir-les en cançons