Kråkevisa

Og mannen han gjekk seg I vedaskog
Hei fara, I vedaskog!
Då satt det ei kråke I lunden og gol
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Og mannen han tenkte med sjølve seg
Hei fara, med sjølve seg
Skal tru no den kråka vil drepa meg?
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Og mannen han spente sin boge for kne
Hei fara sin boge for kne
Så skaut han den kråka, så ho datt ned
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Så spente han føre dei folane ti
Hei fara dei folane ti
Men kråka ho sprengde alle di
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Så flådde han kråka og lema ho sund
Hei fara og lema ho sund
Ho vog innpå seksten og tjue pund
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Av skinnet så gjorde han tolv par skor
Hei fara han tolv par skor
Det beste paret det gav han til mor
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Og kjøtet han salta I tunner og fat
Hei fara I tunner og fat
Og tunga han hadde til julemat
Hei fara! Faltu riltu raltura!

Og munnen han brukte te mala korn
Og øyro han gjorde til tutar-horn

Av augo så gjorde han stoveglas
Og nakken han sette på kyrkja til stas

Og den som kje kråka han nytta så
Han er ikkje verd ei kråka å få

Faltu riltu raltura!