Tragiek

Bruine ogen, halflang donker haar
hoofd wat schuingebogen, kijkt ze naar
de man die buiten door de regen gaat
en heel allen bij de halte staat
grijze wolken schuiven voor haar raam
druppels regenwater fluisteren haar naam
ze kijkt of hij iets in haar ziet
en denkt alleen durf ik het niet

Als ik nu eens naar buiten ga, door de regen
als ik naar die man toega, in de regen
ik vraag hem of hij met me dansen wil

Kom dans met mij, kom dans met mij
breek door je ruiten en voel je weer vrij
kom dans met mij

Blauwe ogen, vrij kort wittig haar
hoofd wat schuingebogen kijkt hij naar
het meisje aan de overkant
dat stil alleen naar buiten staart
druppels regenwater vallen op zijn jas
ze vormen even later, een kleine waterplas
hij kijkt of zij iets in hem ziet
en denkt alleen durf ik het niet

Als ik nu eens naar binnen ga, naar dat meisje
't is daar vast warmer dan waar ik nu sta, bij dat meisje
ik vraag haar of ze met me dansen wil

Kom dans met mij, kom dans met mij
breek door je ruiten en voel je weer vrij
kom dans met mij

Langzaam aangeslopen, komt lijn twee eraan
hij stapt in en geeft zijn kaartje aan
zij kijkt nog heel lang door haar raam
en ziet de bus de hoek om gaan