Moe

C
Veel te vroeg, de wekker gaat
F
Buiten is het nog licht, dat 
klote-apparaat
C
moet je dus opstaan, dekbed opzij
F
Eerst een voet eruit, dan allebei
C
Erop gaan staan, tachtig kilo zwaar
F              C            F  G
Elke dag weer, jaar na jaar
C
En dan in bad, wat een theater
F
Al dat schuim en al dat water
C
En dan ook nog met zeep in je ogen
F
Dat hele lichaam weer af staan 
drogen.
C
In de kleren van top tot teen,
F
Je broek, je hemd, je trui er 
overheen
C
Je sokken, pantoffels, wil je gaan 
eten
F                  G
Kan alles opnieuw, onderbroek 
vergeten.


[Chorus]

F              D
O, was ik maar dood
F              D
Wat een gedoe
F             D
Elke dag weer leven
F              G
Het maakt me zo
F
Moe


[Bridge]

C F G


[Verse]

C
En als je dan nog kan, zet het op 
een lopen
F
Want daar zijn de gordijnen en die 
moeten open
C
Je ogen doen zeer van al dat zicht
Continúa después del anuncio
Eliminar anuncios
                  F              
En dan de wereld, die daar achter 
      G
ligt
C
Mensen hier en mensen daar
F
En overal mensen en ze doen maar
C
Ze bouwen aan hun carriere, hebben 
een kater
F                           G
halen de bus of springen in het 
water
C
De een is rijk, stinkt naar koude 
kak
         F                 
De ander arm, vreet uit een 
            C  G
vuilnisbak
C
En dan al die huizen met al die 
daken
F
En al die fietsen met al die spaken
C
En al die auto's en al dat geld
F                         G
En al die vrede en al dat geweld


[Chorus]

F              D
O, was ik maar dood
F              D
Wat een gedoe
F            D
Elke dag die wereld
F              G
Het maakt me zo
F
Moe


[Bridge]

C F G


[Verse]

C
En dan die aarde zwaar overdreven
F
En maar zwaaien en maar zweven
C
En maar tollen als een kip zonder 
kop
F                          G
Biljoenen jaren, het houdt niet op
C
En mijn zuster op een racefiets en 
mijn tante in de tram
F
En van het concert des levens krijgt
 niemand een program
C
Dus dan maar overeind, wat het ook 
kost
F                                 
Je weet maar nooit, misschien is 
  G
er post
C
Want de PTT stelt je nooit teleur
F
Het ontbijt slaan we over, op naar 
de deur
C
Een belastingaanslag, wat een kolder
F                          G
Een afschrift van de giro, een 
reclamefolder
C
En een herinnering van het GEB
F
(Die mensen denken zeker dat als je 
geen
C                            
geld meer hebt, dat het aan je 
                F
geheugen ligt)
C
Dus daar sta ik dan, blauw van de 
kou
F                    G           
En weer, en weer, en weer geen 
    C
brief van jou
F         C              F       
Weer geen brief van jou, weer geen 
  C
brief van jou
F         C              F       
Weer geen brief van jou, weer geen 
  C
brief van jou
F         G
Whaa--ooh-hoo


[Chorus]

F              D
O, was ik maar dood
F              D
Wat een gedoe
F        D
Elke dag weer geen brief
F              G
Het maakt me zo
                Am
En het maakt me zo
C
En het maakt me zo
F               C
En het maakt me zo
F               C   F
En het maakt me zo
    G        C
Het maakt me zo
G   C
Moe