Boêmio da Cantina

Matogrosso & Mathias

Continúa después del anuncio

Aquela mesa da cantina está molhada
De amargo pranto de bebida e dissabor
Só ela sabe o segredo de um boêmio,
Que ali passou muitas noites sem amor

Nas madrugadas quando apaga a luz da rua
A mesa fica sempre no mesmo lugar
Com as bitucas de cigarro no cinzeiro
De um boêmio que passou a soluçar

Continúa después del anuncio

Este boêmio sou eu meu destino é chorar
O meu dinheiro é sem valor, amor eu não posso comprar.
Quando a cantina vai baixando suas portas
A mesa fica sempre no mesmo lugar
E o boêmio deixa a mesa e vai andando
Nas ruas mortas á procura do seu lar

Información de la canción

Composición: Paulinho Gama y Marinho Soares

¿Los datos están equivocados?

Envíanos una revisión