Non iam in torpore invenitur
Qui stellas devorat
Passu contrario, Vita evacuitur
Et spiritum novum non sumet
Consonantia dissonans chordarum
Extensorum resonat
Cymbalum quod torporem
Fundamentorum velat silebit
Impulsus per vela
Resonat, praedans umbras
Ut ungues inexplebiles extendat
Ungues inexplebiles dilaniant
Mortalia simul atque immortalia
Nox profundior fit, stellae
Pallido fulgore exstinguuntur
Chorda post chordam rumpitur
Carduus regnat ubi vitis erat
Tamen, ultima vice, esomno
Excitantur hastilia Firmamenti
Custodes cæli libramentum servant
Flamma mortalium et Nuntius transitus
Textrix arcanorum surgit
Contra Antithesin Esse
Tunc fit symphonia
Arcus lucis cælos
Stellarum secat
Præludium ancestrale
Iterum maculatur
Regnum Inter Vela
Æterno certamine damnatur
Per brevem æternitatem