Boer Bavo

A

[Verse 1]
     A      F#m    Bm7           
Boer Bavo bebouwde plichtelijk 
   E           A        F#m      
zijn land, hij betaalde belasting
   Bm7     E
 aan ’t vaderland.
    A7               D       
Hij ging elke zondag naar de 
D#dim    A      F#m    Bm7 E A
mis, hij was op elke begra-fenis.
    B7              E             
Hij zetelde in de gemeenteraad, 
  B7                         E
hij gold als een toonbeeld van orde 
en maat.
    A                  A#dim   
Hij zorgde voorbeeldig voor zijn 
    E        B7                 
gezin, hij sprak vol lof over zijn 
E7
boerin.
   A7             D    D#dim     
In zeden en zaken zo solied, een 
A           F#m  Bm7 E  A     
tweede boer Bavo was er niet, maar  
A7
...

[Chorus]
D             A7            D    
Bavo kneep de katjes in het 
 D7    G                   D
donker, hij kneep de katjes bij 
nacht,
    A                      
hij kneep ze bij nevel, bij 
 F#7      Bm7          E7        
sterrengeflonker, hij kneep ze, 
              A
maar kneep ze zacht.
   G           A          F#7    
En was er eens eentje dat weende 
   Bm         A                   
of riep, geen mens die het hoorde 
   F#7
of zag,
     G          G#dim  D        
Boer Bavo kneep katjes in het 
B7      Em                A7  D
geniep en ploegde zijn veld bij
       E7
 dag.

Continues after the ad
[Verse 2]
     A        F#m      
Boer Bavo was lid van de 
  Bm7   E          A      
kerkfabriek, hij zorgde voor 
     F#m           Bm7    E
kaarslicht en voor muziek.
    A7                  D    
Hij droeg een fakkel in elke 
D#dim      A          F#m   Bm7  
stoet, hij heeft elke vastentijd 
E A
geboet.
    B7                   E        
Hij was een voorman, een ijveraar,
     B7                E
 hij ijverde vurig het ganse jaar.
    A                      
Hij heeft zich stug elk plezier 
A#dim   E         B7            
ontzegd, het hoofd rechtop en de
      E7
 blik onthecht.
     A7                D      
Boer Bavo was waarlijk zeer 
D#dim     A          F#m   
solied, een boer zoals men er 
 Bm7 E   A     A7
zel-den ziet, maar

[Chorus]
D             A7            D    
Bavo kneep de katjes in het 
 D7    G                   D
donker, hij kneep de katjes bij 
nacht,
    A                      
hij kneep ze bij nevel, bij 
 F#7      Bm7          E7        
sterrengeflonker, hij kneep ze, 
              A
maar kneep ze zacht.
   G           A          F#7    
En was er eens eentje dat weende 
   Bm         A                   
of riep, geen mens die het hoorde 
   F#7
of zag,
     G          G#dim  D        
Boer Bavo kneep katjes in het 
B7      Em                A7  D
geniep en ploegde zijn veld bij
       E7
 dag.

[Verse 3]
     A        F#m    Bm7    E   
De eeuwigheid piepte op een 
       A         F#m       
kier, Boer Bavo werd vreedzame 
Bm7   E
rentenier
       A7             D      
in een herenhuis dichtbij de 
D#dim   A           F#m      Bm7
kerk vanwaar hij de plek zag 
  E    A
voor zijn zerk.
    B7                   E        
Het werd een lijkmis vol pracht en
           B7              E
 praal, de katjes waren er allemaal,
   A                     A#dim    
ze luisterden stilletjes naar het 
   E        B7                    
sermoen, ze weenden, maar konden 
  E7
er niets aan doen.
   A7             D       D#dim  
Ze hadden om Bavo zo’n verdriet, 
    A      F#m           Bm7 E 
hij was zo zacht en toch zo  
A     A7
solied, want

[End-Chorus]
D             A7            D    
Bavo kneep de katjes in het 
 D7    G                   D
donker, hij kneep de katjes bij 
nacht,
    A                      
hij kneep ze bij nevel, bij 
 F#7      Bm7          E7        
sterrengeflonker, hij kneep ze, 
              A
maar kneep ze zacht.
   G      A           F#7   Bm  
De katjes kochten een grote tuil
    A                F#7
 en knikten uit alle macht
        G       G#dim   D      
toen de schepen zei bij d’open 
B7          Em          A7 D
kuil: "Bavo ijverde dag en nacht."