Continúa después del anuncio

Eran las hojas esparcidas, bien pisadas por el paso del año E era as folhas espalhadas, muito recalcadas no correr do ano Recogiéndose una a una entre la pinaza de vuelta al ramo A recolherem uma a uma por entre a caruma de volta ao ramo

Era de noche la tormenta que llenó a borbotones aquel charco muerto E era à noite a trovoada que encheu na enxurrada aquela poça morta De repente, rebotando, rehaciéndose en siete nubes gota a gota De repente, em ricochete, a refazer-se em sete nuvens gota a gota

Era de repente el río, en un solo giro, subiendo el monte E, era de repente o rio, num só rodopio a subir o monte Corriendo contra corriente así de atrás para adelante, volviendo a la fuente E, a correr contra a corrente assim de trás para a frente a voltar à fonte

Continúa después del anuncio

Un monte de cartas esparcidas todas desdesmoronándose en un castillo Um monte de cartas espalhadas des-desmoronando-se todo em castelo Era el hilo de una vida recogida de vuelta al ovillo E era linha duma vida sendo recolhida de volta ao novelo

Eran aquellas cosas tontas, las afrentas que digo y luego me arrepiento E era aquelas coisas tontas, as afrontas que eu digo e que me arrependo Volviendo para mi como sí así tuviesen remedio A voltarem para mim, como se assim tivessem remendo

Y era yo, un pájaro caído en el nido a la espera del final E era eu, um passarinho caído no ninho à espera do fim Y eras tú hasta que, al final, volviste a mí E eras tu, até que enfim, a voltar para mim

Información de la canción

Composición: Miguel Araújo

¿Los datos están equivocados?

Envíanos una revisión