Zortzi nobio
Oskorri
Hay una chica bonita Neska politte dago En el pueblo de Laukiz Laukizko herrien Ha hecho ocho novios Zortzi nobio ein deittuz En dos años y medio Urte bi ttíerdien Aunque no siempre anduvo Ez ibil bazan beti De las mejores maneras Fineza garbien El octavo lo tiene Zortzigarrena deuko En estado grave Inozko larrien
El primer novio Lehelengo nobioa Era un cubero Ei zan kuberue Un chico elegante pero Mutil galanta baina Un poco tonto Bekoki pardue Si con él hubiera cogido Hagaz hartu banendun Yo mi estado de casada Neure (i) estadue Ahora estaría Orain egongo nintzen Bien casada Ondo ezkondue
El segundo novio Bigarren nobioa Era un zapatero Zan zapatarie Hubiera sido un consuelo Koxoa ixen ezpalitz Si no huviera sido cojo Konsolagarrie Yo también tenía Neupere banittuzen Aguja e hilo Orrotza ta harie Pero no quería Baina (i) enendun gure Yo un zapatero Nik zapatarie
El tercer novio Hirugarren nobioa Es viudo Dogu alargune Dueño de muchas tierras Baztar askon jaubie Y un señor heredero Erederu jaune Si no hubiera tenido Euki ezpazittuzen La casa llena de hijos Etze bete ume Cierto es Egie da zeozer Que algo hubiéramos hecho Egingo gendune
Al cuarto novio Laugarren nobioak Le faltaba la mujer Falta deu andrie Es viudo Alargune da eta Y arrendador Errentadorie Es un hombre elegante Gizon galanta da ta Dueño de dinero Diruen jaubie Los viudos ricos Alargun aberatsak Me quieren a mi Neu gure naudie
El quinto novio Bosgarren nobioa Es eusebio Dogu (i) Eusebio Tiene diariamente Egunen pezeta bi Dos pesetas cada día Deukoz diario Él sería mejor Berau ixengo neuke Que nadie para mi Inor baino hobago Si él me quisiera Berak gure banendu Yo estoy conforme Ni konforme nago