Bezan Zang Bem

بزن زنگ بهم دلم تنگه واسه چشمات بی معرفت
واسم سخته بدونم که روی تختت یکی دیگه میزنه بهت دست
مگه از سنگه دل تو بچه چرا هیچوقت نمیشه واسم تنگ
گوشیته دستت ولی از قصد که ندی جواب تماسای منو

باشه برو منم نبین من به جا تنت غرورمو زدم زمین
تو هنوز چشات قشنگترین بدیات فراموشم شد یادمه فقط همین
باشه برو جونم فدات میرن یه روز آدمای خوبم از یاد
من خوردم چوب سادگیمو تو زدی به آبروت چوب حراج
پاشو برو تا بهت حواسم نی میکشه چشات منو تو برام سمی
بهت مشکوکم پر سو زنی میرم اینجا جا واسم نی
تو بمون و دل شرمندت یه شهر تو کارته پر پروندت
کردیمون با یه لبخند ترد چی شده که شیطون نمک پروردت
ریختی بنزین روم زدی زیر آبروم یه فندک
یه عمری بودی به چشم تک الان یه چشم خون و یه چشم اشک
ببین بستن به نافت چیا خورده به نامت چی
اینا میگانت میرن میرسه به دادت کی
حال و روزت چی شده که ما رو یادت نیست

یه روز از غیب میشکنه قلبت میریزه رو بالش اشکت
یه روز هرزگیت میده کار دستت دیگه بسه کردم از زندگی حذفت
بزن زنگ بهم دلم تنگه واسه چشمات بی معرفت
واسم سخته بدونم که روی تختت یکی دیگه میزنه بهت دست
مگه از سنگ دل تو بچه چرا هیچوقت نمیشه واسم تنگ
گوشیت دستت ولی از قصد که ندی جواب تماسای منو

ما که سر در نیوردیم از کارت هنوزم حلاکتم و دلم کبابت
تو شدی خراب و من شدم خونه خرابت شبا رو لب کیه رژ رنگ شرابت
پشتت کلاغ چهل کلاغه انقده نخ دادی که وا شده کنافت
دروغاتو به هم نباف هی رفیق تختی و غریبه با ملافه
ما هم شدیم قاطی قبلیا دلخوشت بودیم تو دل سختیا
تو رسممون نیست نامردی ما درو وا گذاشتیم تو کجا رفتی
تو رو نمیگیرن گردن دیگه چرا هنوز پیشت قلبم گیره
دست خودم نیست اوضام هر دم بیله از پرتگاه وجدانت پرتم دیگه
نه نبودت یه نفر کفاف نه نبود دلت بلد وفا
شکست بغضمون در خفا موند یه یادگاری ازت جفا
میگیره جیگرم آتیش بد حالمو بگاش دادیش
اون که حیا نیست حالیش نمیدونم شده دلم گلاویز با چیش

بزن زنگ بهم دلم تنگه واسه چشمات بی معرفت
واسم سخته بدونم که روی تختت یکی دیگه میزنه بهت دست
مگه از سنگ دل تو بچه چرا هیچوقت نمیشه واسم تنگ
گوشیت دستت ولی از قصد که ندی جواب تماسای منو