Continúa después del anuncio

    Een meisje, een kind nog
    Een hoofddoek, een sjaal om
    Twee treurige ogen die kijken naar al die soldaten
    Met laarzen en honden, die op het perron staan
    En schreeuwen en duwen en slaan met hun zware geweren
    Op ruggen van angstige mensen op weg naar de poorten
    Van Auswitsch

    Een kind nog, wat ziet ze
    Misschien wel haar moeder die lost wordt gerukt van haar vader
    Wanhopig verloren, ontredderd
    De deur van de trein waar ze in zit
    Een beestenwagon wordt zo dadelijk ruw dichtgesmeten
    En daarna hermetisch vergrendeld
    Die gaat pas weer open in Auswitsch

    En daar na, hoe vaak nog
    Hoe vaak heeft die trein nog gereden
    Naar Auswitsch en Dachau
    Vol mensen als vee in het slachthuis gedreven
    Op weg van de hel naar de waanzin
    Hoe vaak nog

    Een jongen, een kind nog
    Zwart piekhaar, half naakt
    Met een doek om zijn tengere heupen
    Zijn ouders gestorven bij bombardementen
    Vietnam is ontbladerd door gifgas en napalm
    En hij zwemt wanhopig
    Op zoek naar een plaats in die stampvolle boot
    Vol met vluchtende mensen de hel uit

    Continúa después del anuncio

    Een kind nog, wat hoopt hij
    Misschien wel dat daar op die boot
    Nog een neef of een oom zit
    Die voor hem wil zorgen
    En als ze dan eenmaal aan wal zijn gegaan
    In een land zonder oorlog, dat alles dan goed is en vredig
    En dat is zijn laatste gedachte
    Dan slaat die granaat in, de waanzin

    En daarna, hoe vaak nog
    Hoe vaak zijn er boten vertrokken
    Vol doodsbange mensen
    Op zoek naar een plek om in vrede te leven
    Op weg van de hel naar de waanzin
    Hope vaak nog

    Een vliegveld, een vliegtuig
    Een hoofddoek, grijs piekhaar
    Twee treurige ogen die kijken
    Naar al die gezonde soldaten
    Met honden die doen wat ze op is gedragen
    In naam van de democratie
    Die geen raad weet met angstige, vluchtende mensen
    Op weg naar de waanzin van morgen

    De leiders verklaren dat Nederland vol is
    We hebben geen geld en geen ruimte
    Dus stoppen we mensen in kampen
    En noemen ze dan illegalen
    Justitie beoordeeld hun aanvraag
    En als ze niet Arisch genoeg zijn
    Dan moeten ze terug naar hun eigen ellende
    Hun Auswitsch

    Hoe vaak nog, hoe lang nog
    Hoe vaak zal een vliegtuig vertrekken vol doodsbange mensen
    Terug naar de plaats van hun eigen verschrikking
    Op weg van de heel naar de waanzin
    Hoe lang nog
    Hoe lang nog Hans
    Hoelang nog Wim
    Hoe lang nog Frits

    Información de la canción

    Composición:

    ¿Los datos están equivocados?

    Enviar revisión