Ymir

Ymir vaknar, í djúpi kalds
Undir Niflheimr, draumar þungir
Urðar brunnr, rís með mjǫll
Frost ok eld, brenna í einn

Blóð Ymis, flóð hins heims
Bein ok stein, berg verða til
Andi hans, vindr í vǫtn
Hold ok mold, jǫrð ok fjall

Af sviti hans, regn fellr á fold
Af augum hans, sjár opnast
Af hári hans, grœr grasið
Af hjarta hans, seiðr lifir

Vakni þér, Ymir, faðir alt
Blóð þitt rennr, í ætt vor
Viðr í eldi, ís í andi
Allr heimr, af þér skapaðr