Mevsimler Gibisin

Sagopa Kajmer

    Continues after the ad

    Verse I
    Sen ne biçim bir mevsimsin, ısınmam imkansız
    Donmamak neyime, titrememek çok zor
    Rüzgarların buzdan serin, tadı eksik meyvenin
    Ne senle aşka dalmak kolay ne senle hayallere
    Kursağımda düğümlenir laflar sana içimi açmak istedikçe
    Sen ne kadar anlarsın ben anlatmak istesem de
    Tedirginlik var üzerime yakalar kaçmaya yeltendikçe
    Tenim giderek aşınır mendillerim eskidikçe
    Günlerden zindanlar biriktirdim, hatırladıkça seni içlerinde hapis yatıyorum
    Hepsinin içi ayrı zulüm
    İşte böyle geldik buraya dek. Sen bir gamsız bense deli bir gözüpek
    Tam yığılmak üzereyken bekledim ya senden destek
    Şimdi düştüm ve kafamı vurdum düzgünce düşünemiyorum pek
    Bütün bunlara ek, benim aşkım saf ve sek
    Sade ben varım ve sen de sade benle bir tek
    Ya sende hep ben miyim tek? Keşke bir tek ben olsaydım sende tek
    Ama biliyorum uzaklaşıyor kalbindeki benden zerreler tek tek
    Sensin benim en zor savaşlarımda çelik yelek
    Bu güçsüzlüzlüğe güç yetirmek inan beni aşan bir şey
    Yaptıklarını bilip hala senden caymamak garip bir şey
    Bana dokunma, yanımı senle doldurma
    İsteksizce bir teklikle kalmalıyım yalnızca

    Nakarat
    Mevsimler gibisin değişirsin
    Ya beni üşütürsün ya yakarsın
    Kendimden hergün parça koparıyorum
    Ama sen bunu nerden bileceksin yavrum
    Mevsimler gibisin değişirsin
    Ya beni üşütürsün ya yakarsın
    Kendimden hergün parça koparıyorum
    Ama sen bunu nerden bileceksin yavrum

    Continues after the ad

    Verse II
    Ucunu tutamadığım bir ilmek gibi çözülüyor buzum
    Eridikçe içime batıyorum yüzme bilmiyorum
    Yarim içime su septi su çok soğuk üşüyorum
    Ben kolundan ayrı kalmış bir elim hareket etmiyorum
    Sevdam çık kurtsun nereye saklandıysan toz bulutsun
    Defalarca çaldı kapını kalbim ortalarda yoksun
    Hayallerim suya düştü hayallerimi su boğdu
    Hayallerim su oldu ya kızıp dururum kendime
    Artık yıllarca kendimden alamam hıncımı
    Mahalle kadınlarını çağırıp yoldururum saçımı
    Burkulmuş yüreğimden sızar ılık ılık gözyaşım
    Ne kadar aynı kalsam da yüzüm farklı aynalarda
    Beni affet üzüntüm bunca yıldır seni ona üzdürdüm
    (Omuzuma yaslan Esen seni çok seviyor seviyor seviyor)
    Çok üzgünüm ama beni daha fazla kırmana izin veremem
    Duygularımı tekmeleyişini daha çok izleyemem
    Ne hep yaz şu sevdamız ne de hiç durmadan kış
    Söylediğim her şeyi unut beni unutma hiç
    Ah karanfilim ne burnumdan gider ne de ellerimden çıkar kokun
    Ah işitmek istiyorsan gel şu elime bir dokun
    Beni bir silersin bir yazarsın bir öldürür bin kaçarsın

    Nakarat
    Mevsimler gibisin değişirsin
    Ya beni üşütürsün ya yakarsın
    Kendimden hergün parça koparıyorum
    Ama sen bunu nerden bileceksin yavrum
    Mevsimler gibisin değişirsin
    Ya beni üşütürsün ya yakarsın
    Kendimden hergün parça koparıyorum
    Ama sen bunu nerden bileceksin yavrum

    Song details

    Composition:

    Did you see an error?

    Enviar revisão