Sært tú meg

Hví skal eg líða lat tað svíða hetta ger mær einki brennandi
Megi lekur úr mær eitt opið skríggj ið letur úr mær kann
Ikki broyata meg eg rópi kríggj legg meg aftur her kann ikki
Hoyra meg eri bert eitt minni í tínum sinni eitt friðar stað har
Tú sært meg vilstur í ongum sært tú meg eri eg nú fríur? mín
Tíð er úti hvat verður av mær? sðsti dráttur sleptur er tað so, ið
Lívið gongur? hetta røkkur ikki longur leyp frá mær eri bert eitt
Minni í tínuin sinni eitt friðar stað har tú sært meg bert eitt jjós ið
Vekur minnir so leingi tú nú er mær nær legg alla styrki í meg lat
Ei hond mín sleppa lat ei lív mítt missa loys meg so opinlýst-broyt
Aldri hjarta mítt hvat verður mær nú lyggið fyri næsta livið ver nú
Hjámær og bjaiga mær frá øllum stríði haltí mær eri bert eitt minni
Í tínum sinni eitt friðar stað har tú sært meg/ bert eitt ljós ið vekur
Minnir so leinsi tú nú er mær nær