Sus Konuþma

Küçüktüm, ufacýktým
Bir dilenci kraldým çok yürüdüm
Çok acýktým
Kalbim sýzlar,
Yüzüm gizler
Bir tren camýndan dünyayý gördüm
Haline üzüldüm
Sus, konuþma!
Sözler kimin umurunda?
Son bir öpücük yeter
Açýk yaralarýma belki
Sen umutsuzluktan sessizsen
Hem zaten her zaman kaybettik
Sen ve ben
Hayat bir yarýþ dersin hep
Bir meydan savaþý, bir kavga
Sakýn yara alma
Sen bir kaðýt gemisin gasteden
Kývrýmlarýn açýlýrken yorulmaz mýsýn
Her gün ölmekten