Ýstasyon Ýnsanlarý
Teoman
Continues after the ad
Ruhidir benim adým
Hiç çýkamam evimden
Dostlar uydururum hayali
Mutluyumdur bu yüzden
Bir çiçek dürbününden
Ýnsanlara bakarken
Bir gün bir istasyon gördüm
Trenleri geciken
Yolcular ellerinde
Tek gidiþlik bir bilet
Henüz bilmeseler de
Hayat bundan ibaret
Ýstasyon insanlarý burdalar tesadüfen
Ayný rüyayý görüp ayrý yerlere giden
Eskiden, çok eskiden
Ben daha çok küçükken
Henüz cennet plajý
Otopark olmamýþken
Mercanlarýn arasýnda
Küçük balýklar vardý
En güzelleri el boyunda
Kavuniçi olanlardý
Bir gün bir rüya gördüm
O kavuniçi balýk benmiþim
Büyümem beklenmeden
Afiyetle yenmiþim
Ýstasyon insanlarý burdalar tesadüfen
Ayný rüyayý görüp ayrý yerlere giden
Ruhidir benim adým
Bir sýrrým var saklarým
Continues after the ad