Chambre Douze

   A               E7     A       
Ik vond een wat vergeelde foto van
 A           E7/B  A7/C#
 onze eerste automobiel,
            D              A   
dat was een kanjer van een 
F#m  Bsus4         B    Esus4   E
auto,    met nog een reservewiel;
A              E7       A        
en we staan er met zijn tweetjes 
A7/C#               Dsus4    D
kinderlijk gelukkig naast,
D              D#dim7 A/E       
opgespaard met kleine beetjes, 
         D           C#
maar toch hogelijk verbaasd,
       F#m                         
dat we zo iets konden kopen ook al 
E/B                A7sus4    A7
was het maar tweedehands,
    D                       A/C#  
nou hoefden we niet meer te lopen 
F#m   Bm      E7      Asus4    A
en we leerden ijverig Frans.

[Verse 2]
   A             E7     A        
We waren een reislustig 
     A              E7/B    A7/C#
stelletje, we wilden naar de Côte 
d’Azur,
          D               A   F#m
naar zo’n typisch Frans 
   Bsus4         B       Esus4  
hotelletje, niet de luxe, niet te 
E
duur;
Continúa después del anuncio
A           E7   A      A7/C#  
allebei een zomerblouse maakten
              Dsus4    D
 wij er ons entree,
D            D#dim7  A/E         
en we kregen chambre douze met 
  D              C#
een venster aan de zee,
             F#m            
er stond een bed met ijzeren 
 E/B           A7sus4           A7
pootjes, zo’n ouderwetse twijfelaar
      D          A/C#     E7     
en we pelden apennootjes, o, wat 
                 A
hielden we van elkaar.

[Verse 3]
   A               E7     A       
En nooit vergeet ik die lampetkan,
 A           E7/B  A7/C#
 ik zette haar altijd zachies neer,
   D                   A   F#m   
ze was een tikkeltje gebarsten en
       Bsus4   B       Esus4   E
 in de spiegel zat het weer;
        A            E7     A    
maar je kon er in je badpak lopen
     A7/C#                Dsus4 D
 tot aan de middernachtse maan
   D                D#dim7  A/E  
en stond het kleine venster open,
     D                  C#
 dan zagen we onze auto staan.
                           F#m     
De vensterbank en de pompelmoezen, 
   E/B                A7sus4    A7
de lege flessen vin rosé,
       D               A/C#  F#m  
jong geluk in 'chambre douze'     
 Bm    E7       Asus4    A
aan de Méditerranée.

[Verse 4]
           A        E7      A    
De laatste dag, het laatste ijsje
        A        E7/B A7/C#
 en een hand van de patron,
   D                        A   
de radio speelde 'n vrolijk 
F#m      Bsus4  B               
wijsje en we zongen mee van 
Esus4   E
C’est ci bon;
A                   E7    A     
toen zijn we in ons eigen 
      A7/C#                
rijtuig met open dak naar huis 
Dsus4    D
gesjeesd,
   D            D#dim7  A/E      
we waren zelden zo ge - lukkig en
     B7              C#
 nog nooit zo rijk geweest.
A                         F#m    
Als we later in een suite sliepen
            E/B                
 dachten we nog aan die 
A7sus4    A7
twijfelaar
A      D                          
en dan hoorden we weer die pootjes
 C#m           D              E7 
 pie-pen en we kropen dichter bij
           Asus4    A
 elkaar.