Turið Torkilsdóttir
TÝR
Vatnið rennur av høgum fjøllum
Og eftir hvøssum gróti
So ilt er at leggja ást við hann
Ið onga leggur ímóti
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða.
Tað er so vánt í tínum landi
Tí har er veður og vindur
Nògv betri er í noregs fjøllum
Tú ástir við meg bindur
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða
Fylgdi hon honum so langt á leið
Til gøtur tóku at skilja
Tað, Ið eg vendi aftur frá tar
Tað er ei við mín vilja
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða.
Turið situr í noregs fjøllum
Hon vekir harm og pínu
So møðig fellur hon blóðig tár
Á báðar armar sínar
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða