Continues after the ad

    Cheguei ao Colo do Pito,
    senti o Peso da Régua,
    o Douro é tão bonito
    e o meu "stress" já m'exige uma trégua.
    Subi ao alto do monte
    chegueimao homem de negro.
    Debruceime, inclineime na ponte
    p'ra ber o Douro p'ró Porto a correr, a correr, a correr.
    O cheiro da fruta fresca,
    da uba que brilha coa luz,
    romá de lábios carnudos
    num corpo que me seduz.
    Este é o Douro que eu curto,
    mastigo o ar que respiro...
    Como o mestre Xico o descrebe...
    E eu da cidade me piro a correr, a correr, a correr...
    Suponho que me fascino,
    o binho é o que há de mais belo,
    bai desenhando na encosta
    as rastas do teu cabelo.
    Que mais pudera contare,
    que outros olhos num beijam?
    Só se fosse capaz de ir pru ar
    a ber o Douro do alto a buar, a buar, a buar.

    Continues after the ad
    Song details

    Composition:

    Did you see an error?

    Enviar revisão