Marie Ann

G      G      G      G

[Verse 1]

   G                 G                     G                       D7
Om even na zessen, café in Marknesse, daar nam ze de ring van haar hand,
   Am                        D7                     Am              D7       G
ik zag het gebeuren, 'k kwam net door de deur, even weggeweest naar het oude land.
            G                        G                           G7                   C
Ze zei: hij zal me wel haten maar ik moest hem verlaten want met praten bereik ik hem niet.
   D7                          D7                 D7                       D7 *      G
Ik krijg hier de kolder in die eeuwige polder, ik wil wel es weten wat het leven nog bied.

[Verse 2]

       G                           G                   G                    D7
'k Wou net wat beginnen, maar toen kwam hij binnen, ik zag hoe verbeten hij was;
         Am                     D7                            Am           D7         G
hij kwam recht op ons af en hij zweeg als het graf, maar zijn blik leek me harder dan glas.
   G                   G                         G7                          C
De eeltige knuisten, gebald tot twee vuisten, ik dacht dat ’t gedaan was met mij;
    D7                     D7                    D7                        G      N.C.
dat duurde maar even, toen zag ik hem beven, hij keek naar de grond en hij zei:

[Chorus]

                                    C
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie Ann,
C                           C *        G
vier kleine kinderen en het hooi op de land.
   C                     C
Je moet me wel haten, me nu te verlaten,
   C                          G
je weet dat ik echt niet meer kan.
            D7                      G       A
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie Ann.

[Verse 3] (Key Change to C, don't change your Capo)
   A                            A                       A                      E7
Ze zag hem niet staan, liet hem zomaar weer gaan en wat leek ie toen nietig en klein,
   Bm                    E7                       Bm         E7          A
we reden wat later op de dijk langs het water, ik dacht over hoe het zou zijn.
   A                               A                       A7                        D
Ze was meer dan prachtig, maar het werd me te machtig, waarschijnlijk vond zij mij gestoord,
     E7                  E7                      E7                   A      N.C.
want zij wilde vrijen en ik bleef maar rijen, ik hoorde opnieuw ieder woord.

[Chorus]

                                    D
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie Ann,
D                           D *        A
vier kleine kinderen en het hooi op de land.
   D                     D
Je moet me wel haten, me nu te verlaten,
   D                          A
je weet dat ik echt niet meer kan.
            E7                      A        N.C.
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie Ann.

[End-Chorus] (Repeat and Fade Out)
                                    D
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie Ann,
D                           D *        A
vier kleine kinderen en het hooi op de land.
   D                     D
Je moet me wel haten, me nu te verlaten,
   D                          A
je weet dat ik echt niet meer kan.
            E7                      A        N.C.
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie Ann.