Marie Ann

G      G      G      G

[Verse 1]
   G                 G   
Om even na zessen, café in 
                  G                
Marknesse, daar nam ze de ring van 
       D7
haar hand,
   Am                        D7
ik zag het gebeuren, 'k kwam net 
                     Am            
door de deur, even weggeweest naar 
  D7       G
het oude land.
            G                      
Ze zei: hij zal me wel haten maar 
  G                           
ik moest hem verlaten want met 
G7                   C
praten bereik ik hem niet.
   D7                         
Ik krijg hier de kolder in die 
 D7                 D7            
eeuwige polder, ik wil wel es 
           D7 *      G
weten wat het leven nog bied.

[Verse 2]
       G                           
'k Wou net wat beginnen, maar toen 
G                   G            
kwam hij binnen, ik zag hoe 
        D7
verbeten hij was;
         Am                    
hij kwam recht op ons af en hij 
 D7                            Am 
zweeg als het graf, maar zijn blik
          D7         G
 leek me harder dan glas.
   G                   G          
De eeltige knuisten, gebald tot 
               G7                  
twee vuisten, ik dacht dat ’t 
        C
gedaan was met mij;
    D7                     D7       
             D7                     
   G      N.C.
dat duurde maar even, toen zag ik 
hem beven, hij keek naar de grond en
 hij zei:

[Chorus]
Continúa después del anuncio
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie 
C
Ann,
C                           C *   
vier kleine kinderen en het hooi 
     G
op de land.
   C                     C
Je moet me wel haten, me nu te 
verlaten,
   C                          G
je weet dat ik echt niet meer kan.
            D7                     
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie
 G       A
 Ann.

[Verse 3] (Key Change to C, don't 
change your Capo)
   A                           
Ze zag hem niet staan, liet hem 
 A                       A        
zomaar weer gaan en wat leek ie 
              E7
toen nietig en klein,
   Bm                    E7       
we reden wat later op de dijk 
                Bm         E7     
langs het water, ik dacht over hoe
     A
 het zou zijn.
   A                               
Ze was meer dan prachtig, maar het 
A                       A7       
werd me te machtig, 
                 D
waarschijnlijk vond zij mij 
gestoord,
     E7                  E7         
             E7                   A 
     N.C.
want zij wilde vrijen en ik bleef 
maar rijen, ik hoorde opnieuw ieder 
woord.

[Chorus]
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie 
D
Ann,
D                           D *   
vier kleine kinderen en het hooi 
     A
op de land.
   D                     D
Je moet me wel haten, me nu te 
verlaten,
   D                          A
je weet dat ik echt niet meer kan.
            E7                      
A        N.C.
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie 
Ann.

[End-Chorus] (Repeat and Fade Out)
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie 
D
Ann,
D                           D *   
vier kleine kinderen en het hooi 
     A
op de land.
   D                     D
Je moet me wel haten, me nu te 
verlaten,
   D                          A
je weet dat ik echt niet meer kan.
            E7                      
A        N.C.
Je hebt het fijn voor elkaar, Marie 
Ann.