De Historie Van Steentje

| Am         | Am         | Am     
    ||
| Am         | Am         | Am     

    ||

[Verse 1]
Am                             
  Ik hadde nen vriend in Noord - 
      Am
Canada,
C                             
  ik zeg nen vriend, 't was een 
              C
broere, een vader,
E                        F  
  in ' t land van d' indianen, 
        G
Alberta:
E                           F    
Roger Vandersteene was daar 
      F
pater.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 2]
Am                                
  Kinders, zit stille en hort naar
      Am
 mijn lied,
C                          
  ik vertel u d'historie van 
  C
Steentje.
E                    F           
  Ie had vrouwe noch kinders en 
           G
geld ook al niet,
          E                        
zelfs nie kloek van posteure, 't 
      F          F
was een kleintje.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 3]
Am                            
  Maar ie had in zijn herte een 
          Am
groot gedacht:
C                            C
  'k ga d'indianen van Jezus leren.
E                  F             
  Maar dat was ver boven Steentje
      G
 zijn macht,
     E                   F        
geen één die hem wilde bekeren.
  F


[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 4]
Am                             
  Daar stond zijn barakke bie de 
    Am
rivier
C                       C
  en ie moest vissen en jagen.
E          F                      
  En barre winters zonder eten of 
G
vier,
                   E               
ie schreef in zijn brief "'k mag 
  F          F
nie klagen".

Continúa después del anuncio
[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 5]
Am                                
  Ie smoorde zijn pupe en 
  Am
luisterde goed
        C                 C
naar d' oeroude indianeverhalen
E              F                 
  van de grote geest die 't al 
    G
leven doet
          E                 F     
en van de dood die ons komt halen.
     F


[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 6]
Am                 Am
  De rivier is nen levenslangen 
tocht
C                      C
en iederen kronkel doe groeien.
E                F               
  Maakt da' j' gereed zijt bie de
          G
 laatsten bocht
            E         F          F
om de grote zee op te roeien.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 7]
Am                              
  En ze gingen op jacht, anders ga 
Am
je daar dood,
     C                   C
voor dagen met honden en sleden.
E                    F           
  Want 't vel van de beer is warm
    G
 en groot
        E                          
en zijn vet en zijn vlees goed om 
  F          F
't eten.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 8]
Am                       Am
  Ie schreef op hun late woord voor 
woord
   C                           C
en al hun wondere gedachten:
E               F                
  van bergen en bossen had ie 
      G
toeren gehoord
       E                  
en den hemel die we meugen 
    F          F
verwachten.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 9]
Am                         
En Steentje wierd opperhoofd 
          Am
Cree-indiaan
C                                 
"Aima Weno", met de geest kost ie 
          C
spreken.
E                        F       
Ie had ook den totem voor zijn 
   G
tente staan
E                           F    
want dat is daar 't heilige 
      F
teken.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 10]
Am                                
  Van de Buffalokopheuvels tot in 
Am
Wabasca,
C                                 
  met de kariboe bergen in de 
  C
verte
E                   F     
  en rond het grote meer van 
         G
Atabasca
           E                    
noemden ze hem kleine man met 't 
       F          F
groot herte.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 11]
Am                           
  Maar nu is ie weg voor zijne 
  Am
laatsten tocht
C                          C
  met zijn kano de zee opgevaren;
E          F                      
  ie was gereed bie zijne laatsten 
 G
bocht
      E                      F    
en ie zei: je moe mie hier 
      F
begraven.

[Interlude]
| E          | Am         | Am     

    ||

[Verse 12]
Am                                
  Ik vertel het, mijn kinders, met
             Am
 mijn simpel lied
C                            C
  d'historie van Roger Vandersteene;
E                    F           
  ie had vrouwe noch kinders en 
           G
geld ook al niet,
      E                         
ie is dood bie d' indianen, heel 
   F          F         E
allene.