Den Bril

Am

[Verse 1]
    Am                         G
Den tand des tijds knaagd' aan mijn 
karkas
     Dm           F               
mijn knoken, mijn spieren en mijn 
E7    Am
haargewas,
     C                             
mijn rimpels, mijn plooien en mijn 
G         Am
schurftig vel,
     F         G         E7
mijn hoestend, roestend, roch’lend 
model,
    Am                             
 ‘t zicht van mijn ogen da’ was ‘t 
G
grootste zeer,
      F                         G 
zelfs koeien van letters, 'k en 
         C
zag ze nie meer
    Am                             
met lood in mijn schoenen en met 
  F         G
nen hangenden kop,
Dm              F            E7 
trok ik naar de zolder en ‘k 
        Am
maakte een strop

[Verse 2]
   Am                    G
Ik gleed met mijn handen ruw langs 
‘t kalk
      Dm             F       
en ‘k zocht er blindelings nen 
    E7       Am
geschikten balk,
     C                         G  
maar is ‘t des duvels of is ‘t 
   Am
godes wil,
     F             G             
daar waar da’k wil sterven, daar 
E7
vind ik nen bril,
    Am                   G
met bevende handen zette ik hem op,
       F               G      
 ‘k vergat op slag dat dodelijk 
  C
strop,
   Am                   F     
perfect van sterkte, ideaal van 
    G
model,
       Dm       F          
dienen vreemden bril paste mij 
E7        Am
wonderwel.

[Verse 3]
    Am                         
Nen strop op de zolder, wat een 
   G
luguber verhaal,
    Dm          F                 
nen bril op een balke, dat is ook 
E7     Am
nie normaal,
Continúa después del anuncio
Eliminar anuncios
    C                          
wie legt er daar bijgod nu zijn 
 G      Am
kijkmontuur,
       F          G           E7
nen verstrooide geschifte turelure 
natuur,
       Am              
nen farceur, nen flauwe 
 G
kluchtigaard,
      F              G       
of misschien nen menslievenden 
  C
heiligaard,
   Am                              
misschien een die peisde, mijn oud 
F      G
brilkarkas
     Dm         F              E7
komt hier op de zolder nog wel 
       Am
ooit van pas.

[Verse 4]
   Am                          G
En zo is ‘t geschied, da ‘k me nie 
verhing,
    Dm            F   E7     Am
dankzij dat klein veloachtig ding,
    C                  G     Am
dankzij meneer Anoniem Brillemans,
   F         G            E7
ontsnapt’ ik daar aan den dodendans,
   Am                     G
misschien da’k nu wel wat deure sla,
        F                    G 
maar ‘k ben doodcontent da’k nog 
    C
besta,
   Am                           
ik mag het hier stellen, da’k op 
 F      G
dienen dag,
         Dm     F        E7      
voor den tweede keer het 
    Am
levenslicht zag

[Verse 5]
       Am                     
 ‘k Ontdek nu de wolken en het 
 G
groeiend gras,
   Dm               F             
en al waar da’k mij vroeger nooit 
  E7       Am
bewust van was,
       C                   G 
geen gazetteletter die mij nog 
     Am
ontgaat,
     F         G             E7
 ‘k lees zelfs wat dat er verzwegen 
staat,
       Am                G
dienen bril speurt al de leugens op,
      F                    G      
zelfs in mijnen slaap houd ik hem 
C
op,
   Am                         
al dromend zie ik nu en dat is 
 F  G
amusant,
       Dm  F      E7    Am
mijnen onbewusten binnenkant.

[Verse 6]
   Am                       
Misschien dat die brilglazen 
 G
spiegeltjes zijn,
   Dm        F     E7          
ze leren mij diepe kijken naar 
Am
binnen,
   C                      G      
ik word were kind op mijn vaders 
Am
knie,
        F           G            
 ‘k zie grootmoeder were in mijn 
E7
fantasie,
   Am                        G
ik vlieg en ik vlam met mijn ogen 
toe,
     F                       G
dien bril op mijn neuze, overal 
      C
naartoe,
   Am                        
zo peis ik nooit meer op mijn 
 F        G
rimpelig vel,
     Dm      F                E7 
mijn stramme knoken en mijn 
    Am
antiek model.

[Verse 7]
    Am              G
Als ik dan later, o mensenlief,
   Dm        F        E7  Am
uiteindelijk doodga definitief,
    C                       G     
leg mij dan maar zacht neer in 
  Am
mijn graf,
   F         G           E7
en pak mij gerust dienen bril maar 
af,
     Am                   G
legt hem ergens in een verloren gat,
     F                    G     C
want vroeg of laat ben ‘k zeker dat,
Am                    F      G
ooit nog ne mens deur dienen bril,
Dm         F              E7     
levenslang nooit nie meer sterven 
 Am
wil