Piere De Beeste

D        G D      G D G A
D          D

[Verse 1]
D
Mensen hort en komt al te gare,
D                            
zet junder nere en ziet da'j't 
     G
verstaat,
        G                      
want 'k ga j'gaan vertellen van 
           D
Piere, de beeste,
   D                    A  
ne reus van ne vent, ne rare 
     D  G  A  D  D
karwaat.

[Verse 2]
   D
Je kon het al zien van kleins in de 
wiege:
    D                           
dat kind was uitzonderlijk kloek 
   G
gemakt;
    G                             
hij schupte en stampte zo met z'n 
D
beentjes,
    D                          A  
hij is zelfs ne keer deur zijn 
     D  G  A  D  D
wiege gezakt.

[Verse 3]
    D
Hij groeide, hij groeide, hij bleef 
ie maar groeien,
D                                 
groeien zonder ende, 't was leutig
    G
 om zien;
     G                             
zijn maatjes in schole kwamen maar 
    D
met moeite,
   D                           A  
ze kwamen maar met moeite tot just
          D  G  A  D  D
 aan zijn kniên.

[Verse 4]
Continúa después del anuncio
      D
En je kan nu wel peinzen dat ventje 
had honger,
    D                              
een groot boerebrood was 't 
          G
beginnen nog nie weerd;
     G                          
zijn vader moest wroeten slag om 
 D
slinger,
     D               A             
want Piere kon eten, eten lijk een 
D  G  A  D  D
peerd.

[Verse 5]
   D
En Piere wrocht heel zijn leven bij 
de boeren
   D                               
en trok ie de karre en slachtte het
 G
 zwijn,
  G                          
e sliep in de koeistal bie de 
 D
beesten,
D                    A            
want in een bedde en kost ie niet 
D  G  A  D  D
in.

[Verse 6]
   D
En Piere bleef jonkman, mo ja, zo'n 
posture,
D                                 
nie voor zijn leute want 't dei 
      G
hem wel zeer;
    G                          
als 't jong volk ging dansen en 
                 D
vrijen langs de strate;
   D                      A       
en heeft nog gebleit, ja, meer dan
    D  G  A  D  D
 ne keer.

[Verse 7]
         D
Maar hij velde de bomen en droeg 
z'op zijn schoere,
D                                 
honderden kilo's ie smeet z'in de 
G
lucht;
            G                      
e was ie de sterkst'n van uren in 
  D
't ronde,
   D                            A 
de grootsten bandiet goenk voor 
        D  G  A  D  D
hem op de vlucht.

[Verse 8]
      D
En de mensen zeiden, ja, ze zeggen 
zo vele,
D                                 
waar of geen waar, maar ze zeggen 
    G
't alijk;
   G                               
ze zeiden : Dag Piere, en peinsden,
     D
 "de beeste",
   D                        A  
zo trekken z'een mens zijne name 
          D  G  A  D  D
door 't slijk.

[Verse 9]
      D
't Is waar maar hij leefde ie just 
lijk een beeste,
D                                 
veel schone praat kwam d'er nie 
       G
uit zijn mond;
 G                                
e goenk van ze leven nooit naar de 
D
messe,
  D                              A
en z'hebben hem begraven lijk nen 
          D  G  A  D  D
hond in de grond.

[Verse 10]
     D
Maar as'k nu nog peize op Piere, de 
beeste,
     D                             
dan schiet er in mijn kop nog 
      G
altijd die wens:
    G                              
der moesten der meer zijn lijk 
     D
Piere de beeste,
     A                             
want dat was een kerel, dat was nog
     D
 een mens.