Rosy

| D          |

[Verse 1]
     D                        A
Rosy schilderde den hemel met zo 
                D
woeste meisjeshand,
D                       Em       
eindeloos donkere diepe wolken 
       A            D
boven 't grauwe polderland.
      A                    Bm     
En 't schum met 't rollend water, 
           G             A
de zee die eeuwig ebt en vloedt,
          A              G        
dat is de moeder die mie baarde 
               C                  
maar 'k wil hier weg, ik weet da 
A    A
'k moet.

[Interlude]
| D          | D          | C      
    | D          |
| Em         | A          | D      

    | D          |

[Verse 2]
     D                          
Rosy mengelde de verven, smeirde 
 A                 D
driftig purper en rood,
           Em                      
doeken barstend van verlangen, 't 
          A                     D
is hier al somber, 't is hier al 
dood.
     A                 Bm         
Ze tekende wriemelende mensen, 
         G             A
zwart in 't krit op wit papier,
      A                G          
vastgekronkel leven en lijden, 
      C                   A    A
laat mie los, 'k wil weg van hier.

[Interlude]
| D          | D          | C      
    | D          |
| Em         | A          | D      

    | D          |

Continúa después del anuncio
Eliminar anuncios
[Verse 3]
      D                            
Rosy, kind van zee en polders, met 
     A                 D
haar haar van goudgeel vlas,
                Em                 
met heure prins ver weg getrokken, 
             A           D
't scheen da ze tevreden was.
   A                 Bm           
Ze tekende nu tierlantijntjes, ook
         G              A
 heur gordijntjes waren knap,
        A                   G     
maar de verf en 't groot verlangen
           C                A    A
 zat in ne koffer onder den trap.

[Interlude]
| D          | D          | C      
    | D          |
| Em         | A          | D      

    | D          |

[Verse 4]
             D                     
Van einde en verre kwamen vrienden,
      A              D
 Rosy kookte sjish kebab,
              Em               
met Ravi Schankar en me wierook 
           A               D
gleed den tied onmerkbaar rap.
           A                Bm    
Maar hoe onmerkbaar kwam de 
          G                   A
wrevel, 't arme hoofd wierd zacht 
geveld,
                            G      
wat is t' er van min stoute dromen,
              C              A    A
 wat is t' er van min jong geweld.

[Interlude]
| D          | D          | C      
    | D          |
| Em         | A          | D      

    | D          |

[Verse 5]
               D                   
Zal ik weer de verve mengelen, voel
    A              D
 ik nog die woeste hand,
            Em                     
de prins is dan ook maar vertrokken
                A                  
 en zie bleef alleen in 't vreemde 
D
land.
          A                   
Ach, mien kind, ach vader, ach 
 Bm             G            A
moeder, min verlangen is zo groot,
        A              G          
mor van zwerven en van zoeken en 
   C             A    A
van onmacht ga ik dood.

[Interlude]
| D          | D          | C      
    | D          |
| Em         | A          | D      

    | D          |

[Verse 6]
                 D            
Ah, 't deert mie zo dakket moe 
                A               D
zeggen: Rosy's hoofd da dee zo zeer,
      Bm              Em          
Rosy, kind van zee en polders, 
   A              D
lieve Rosy leeft nie meer.
       A                   Bm     
Aan 't schum en 't rollend water, 
       G                     A
aan de zee die eeuwig ebt en vloedt,
       A             G            
aan de donkere diepe wolken zeg 
  C            A    A
ik: Rosy, wees gegroet.

[Otro]
| D          | D          | C      
    | D          |
| Em         | A          | D      
    | D          ||