Van Mijn Groot Verstand

A      A       A      A
A   A2 A    A2 A      A

[Verse 1]
A                          E     
'k Zijn ik geboren met een 
      A
eindlijk verstand,
    E                             
nog voor Jan De Wilde had ik mijn 
D        A
wijsheidstand;
A                            
  nie zo maar eentje alhier en 
    D
aldaar,
     D                         
mijn mond zat er vol van, 't is 
              E      A    A2 A   
zeker, 't is waar.
 A2 A      A


[Verse 2]
      A                     E     
't Is nie te geloven zei de 
      A
meester in schole:
    E                       
den dien speelt hier zo maar 
 D          A
d'eerste viole;
A                                 
  'k zijn ik onnozel met mijn 
     D
groten diplom,
    D                              
ja, da zei de meester en da was nie
 E      A    A2 A    A2 A      A
 dom.

[Verse 3]
   A                  E            
En zo is 't gegaan in Leuven en in 
A
Gent,
E                         D      
  zelfs tot in Kortrijk gerocht 
    A
ik bekend;
A                                 
  'k heb al mijn proeven mè glorie
     D
 deurstaan,
    D                              
ja, zelfs in 't prikken was 'k niet
       E      A    A2 A    A2 
 te verslaan.
A      A


[Verse 4]
     A                 E       A
Mijn vader was zot van contentement
        E                   D     
en mijn moeder was preus mè zo ne 
   A
student;
         A                         
zelfs 'n keunink van Brussel, ie 
              D
zei 't aan zijn maten
   D                               
en zo had heel de wereld mij gauw 
     E      A    A2 A    A2 A      A
in de gaten.

[Verse 5]
A                             
Willem, zei 'tn, Willem, slimme 
  E     A
landgenoot,
    E                   D         
kom in 't ministerie of België 
  A
gaat dood;
Continúa después del anuncio
Eliminar anuncios
    A                              
nen vent gelijk gij hebben wij van 
D
doen,
       D                       
'k zal ik voor uw vrouwe wel de 
 E          A    A2 A    A2 A      A
commissies doen.

[Verse 6]
   A                  E           
Ik maak u minister te land en ter 
A
zee,
    E                          D A
en 'k zorg voor nen job op den BRT;
        A                          
maar 'k schopte hem buiten, dat was
     D
 opgeklaard,
   D                 E             
ie smeerde te vele sirope aan mijn 
A    A2 A    A2 A      A
baard.

[Verse 7]
   A                        E  
Ne zucht van verlichting, genoeg 
          A
voor vandage,
E                                
  komt 'n Heilige Geest daar nie 
D                      A
binnen binnen langs de kave;
    A                           
nen kapotte poot en zijn vleiren 
        D
hangen sluts,
      D                  E        
maar, God den Here, gien heiligen 
A    A2 A    A2 A      A
duts.

[Verse 8]
    A                  E       A
Gulielmus, Gulielmus o carrissime,
E                      D         
  en God de Vader, hoe is 't er 
   A
nog mee;
      A                   D
stijf goed en mercie, waarover dat 
't gaat,
    D                          
wel zie je gie nie dat de kerke 
    E      A    A2 A    A2 A      A
vergaat.

[Verse 9]
A                          E     
Maar, maar mijnhere den Heiligen 
      A
Geest,
    E                             
dat gij verschiet dat verwondert 
D        A
't mij meest;
A                           
't zit in d'historie toch vol 
   D
stommiteiten
     D                             
en 't geen dat ge nu ziet zijn maar
          E      A    A2 A    A2
 futiliteiten.
 A      A


[Verse 10]
A                          E     
Van pasters die trouwen, dat was 
      A
toch hoog tijd,
    E                             
en kloosters die sluiten is 't dat
D        A
 die u spijt;
A                              D
wat zeg je, de paus, dat hij zich 
deerlijk vergist,
     D                        
maar, Saint Esprit, is 't ooit 
               E      A    A2 A  
anders geweest.
  A2 A      A


[Verse 11]
A                          E     
'k Heb hem dan de laatste 
      A
kluchten verteld,
    E                          
maar hem ook heel goed nog zijn 
   D        A
lesse gespeld;
A                              D
e knikte van ja op den langen deur,
     D                             
en 'k zag het: hij kreeg al een 
          E      A    A2 A    A2
veel beter koleur.
 A      A


[Verse 12]
A                          
Hij was weer aan 't kroppen, 
E           A
koekeroetekoe,
    E                             
hij sloeg al zijn vleiren weer 
D        A
open en toe;
A                              D
'k heb 't altijd veel te serieus 
aangepakt,
     D                        
'k zou beter af en toe ne keer 
               E      A    A2 A  
vloeken dat 't krakt.
  A2 A      A


[Verse 13]
A                          E     
Se mensch'n je weet het en elk 
      A
zegt het voort,
    E                             
'k heb ik het gezongen en gij hebt
D        A
 het gehoord;
A                            
als ge nie meer weet waarin of 
  D
waaruit,
     D                         
kom dan bij mie dat is je beste 
              E      A    A2 A   
besluit.
 A2 A      A


[Verse 14]
A                          E     
In uiterste nood zo komen ze naar
      A
 mie,
    E                             
gisteren Marc Galle met een 
D        A
woordj' of drie;
A                              D
Herman Andries hielpe 'k ik van de 
grond
             N.C.                D E
              E A
en ik leerde Vlaams aan Florquin    
zijnen hond.