Nocturnal Misantropia

Xerión

    Continúa después del anuncio

    A noite cae coa cega infamia
    Dos que se cren a sí mesmos inmortais
    Ruíns vermes arrastrándose no fango
    Que asolaga e abafa a miña gorxa
    Inútiles recordos de tempos pasados
    Paraíso perdido de pálidas caras
    Que co morto sorrir dos que enganan
    Atenúan a miña paixón por vivir
    Misantropía gravada co sangue da inocencia na lápida que enterra os soños...
    O pánico do que dorme quedo
    Na negra noite, gris presenza
    Que con ollos fríos me vixían
    Fanme gritar no silencio infinito
    Na néboa nocturna de insomnio provocado
    Pola inerte man de quen corta o fío
    Enmarañadas vivencias do neno xa morto
    Misanthropía gravada co sangue da inocencia na lápida que enterra os soños...

    Continúa después del anuncio
    Información de la canción

    Composición:

    ¿Los datos están equivocados?

    Enviar revisión